“เรื่องนี้นายรู้มาแค่ไหนแล้ว?”
“ตระกูลสายธารกำลังตามหายูรินะ ดูเหมือนจะเพราะเลือดราชาแฝงอะไรสักอย่าง อีกทั้งยังมีเรื่องดาบอีกเล่มด้วย” หลินชีเย่เล่าข้อมูลที่ตัวเองรู้ทั้งหมดออกมา
อามามิยะ ฮารูกิ ฮารุกิพูดขึ้นด้วยความแปลกใจเล็กน้อย “ที่ตระกูลสายธารรู้ถึงการมีอยู่ของดาบเล่มนั้น ไม่น่าแปลกใจหรอก เพราะสายธาร สึกาสะเองก็เป็นหนึ่งในเจ้าของดาบมากัตสึทั้งเก้า... แต่ที่พวกเขารู้เรื่องเลือดราชาด้วย นี่มัน...”
“งั้นหมายความว่า ดาบเล่มนั้นคือดาบมากัตสึสักเล่มสินะ?”
“ถูกต้อง ยูซึริ โคคุเท็ตสึในอดีตก็เคยเป็นเจ้าของดาบมากัตสึ ถูกขึ้นบัญชีเป็นผู้ต้องหาระดับวิญญาณร้ายก่อนฉันด้วยซ้ำ แล้วเขามีดาบมากัตสึถึงสองเล่ม”
“สองเล่ม?” หลินชีเย่ถามขึ้นอย่างตกใจ “นายไม่ได้บอกว่าดาบมากัตสึจะเลือกเจ้าของเองรึไง? เขาได้รับการยอมรับจากดาบมากัตสึถึงสองเล่มได้ยังไง?”
“เขาไม่จำเป็นต้องได้รับการยอมรับจากดาบมากัตสึ แต่ก็เรียกใช้พลังของมันได้... นี่แหละคือเหตุผลหลักที่ตระกูลสายธารตามหาทายาทของเขา นั่นก็คือพลังของ ‘เลือดราชา’” อามามิยะ ฮารูกิ ฮารุกิอธิบาย
“เลือดราชันที่ว่า หมายถึงสภาพร่างกายพิเศษชนิดหนึ่งที่หายากมาก คนที่มีสภาพร่างกายแบบนี้ทางกายภาพไม่ต่างจากคนธรรมดา แต่ทุกการกระทำจะปลดปล่อยบุคลิกแบบจักรพรรดิออกมาโดยไม่รู้ตัว อีกทั้งหน้าตาดีเลิศ สติปัญญาเฉียบแหลม สามารถเรียกใช้พลังของดาบมากัตสึได้โดยไม่ต้องได้รับการยอมรับจากมัน...”