“จันทร์สีแดงจะปรากฏ สรรพชีวิตเข่นฆ่ากันเอง สัตว์ยักษ์ตื่นขึ้นมา……ดังนั้น เป้าหมายของวงกาลเวลาแห่งนี้ ก็คือเพื่อไม่ให้สัตว์ยักษ์ตัวนั้นฟื้นคืนชีพ ใช่ไหม?”
เมื่อฟังเรื่องราวของหวังเมี่ยนจบ สมาชิกทั้งหมดของทีม[หน้ากาก]ต่างอ้ำอึ้งกันทั้งยืน
“ถูกต้อง” หวังเมี่ยนพยักหน้า
จากเส้นเวลาที่วนซ้ำ หวังเมี่ยนได้มองเห็นความลับทั้งหมดของหมู่บ้านประมงแห่งนี้ และเดาได้ด้วยว่าตัวเองในอนาคตทำไมถึงต้องตั้งวงเวลาปิดล้อมไว้ที่นี่ เช่นเดียวกัน เขายังเป็นคนเดียวในบรรดาที่อยู่ตรงนี้ที่ตระหนักถึงความร้ายแรงของเรื่องนี้
จนถึงตอนนี้ เขาย้อนเวลามาแล้วถึงสองครั้ง ผลข้างเคียงของ[หัวขโมยลำดับเวลา]นั้นน่ากลัวแค่ไหน ไม่มีใครรู้ดีไปกว่าเขาเอง ถ้าตัวเองในอนาคตยอมแลกชีวิตเพื่อย้อนกลับมาที่นี่ ใช้วงวนควบคุมเวลาของที่แห่งนี้เอาไว้ แปลว่าเมื่อสัตว์ยักษ์ตัวนั้นตื่นขึ้นมา มันจะก่อให้เกิดผลกระเพื่อมแบบผีเสื้อที่น่าสยดสยองเหลือเกิน……
วิธีแก้ไขความผิดพลาดที่ดีที่สุด ก็คือหยุดมันก่อนที่มันจะเกิดขึ้น
“ถูกพวกนายค้นพบเข้าให้แล้วสินะ……” เมื่อเห็นว่าพวกทีม[หน้ากาก]รู้ความจริงแล้ว เฉินหยางหรงที่ถูกฝังอยู่ระหว่างผนังกระเพาะอาหารก็ส่ายหัวอย่างเสียดาย “งั้นนะ พวกนายคงรู้แล้วว่าถ้าไม่ดึงดาบเล่มนี้ออก พวกนายจะจบยังไง”
“ไงบอกแล้ว หลอกด้วยผลประโยชน์ไม่สำเร็จ เลยเปลี่ยนมาขู่ด้วยความตายงั้นเหรอ?” สวนเฟิงหัวเราะลั่น “นายก็ประเมินพวกเราต่ำไปนะ ตลอดหลายปีมานี้คลื่นลมแบบไหนที่พวกเราไม่เคยผ่านมา คิดว่าขู่แค่ประโยคเดียวจะทำให้พวกเรากลัวได้เหรอ?”