วันเปิดค่ายฝึก
ที่ประตูฐานทัพทหารขนาดมโหฬารที่ตั้งอยู่กลางหุบเขาลึกชานเมืองนครซ่างจิง ตอนนี้แน่นไปด้วยผู้พิทักษ์รัตติกาลหน้าใหม่ที่เดินทางมาร่วมค่ายฝึก
“ชื่ออะไร”
“หลี่เจินเจิน”
“อายุเท่าไหร่”
“16”
“บัตรประจำตัวล่ะ”
หลี่เจินเจินยื่นบัตรประจำตัวให้ครูฝึก อีกฝ่ายเทียบกับช่องข้อมูลที่ลงทะเบียนไว้แล้วพยักหน้าเบา ๆ “เข้าไปได้ หอพักของเธออยู่โซนซี ห้อง 106 เดินตรงไปข้างหน้าแล้วเลี้ยวขวา”
หลี่เจินเจินลากกระเป๋าเดินทางเข้าไปในค่ายฝึก สายตาสำรวจฐานทัพทหารที่ตั้งอยู่ท่ามกลางภูเขาลึก ตัดขาดจากโลกภายนอกโดยสิ้นเชิง
อยู่ซ่างจิงมาหลายปี เธอเคยได้ยินมานานแล้วว่าแถวชานเมืองมีค่ายฝึกของผู้พิทักษ์รัตติกาลอยู่ แต่ทั้งตำแหน่งและขนาดล้วนเป็นความลับ และนี่ก็เป็นครั้งแรกที่เธอได้มาถึงที่นี่ อาคารครึ่งหนึ่งใหม่ อีกครึ่งเก่า น่าจะเพิ่งขยายในช่วงสองปีนี้เพื่อรับทหารใหม่
หลี่เจินเจินเดินเข้าไปในค่ายฝึก ไม่นานชายหนุ่มคนหนึ่งก็เดินมาถึงท่านประตูตามมาติด ๆ
“ชื่ออะไร”
“หลูเป่าโย่ว”
“อายุ… หลูเป่าโย่ว? นายหลูเป่าโย่วเหรอ?”
ครูฝึกมองเด็กหนุ่มตรงหน้า คิ้วขมวดเล็กน้อย
“เป็นอะไรหรือเปล่า”
“สิทธิ์เข้าร่วมการฝึกของนายถูกยกเลิกแล้ว” ครูฝึกพูดหน้าเฉย ๆ พร้อมหยิบปากกาออกจากอกเสื้อ วาดวงกลมลงบนชื่อของหลูเป่าโย่วในใบรายชื่อ
“ยกเลิก? ด้วยเหตุอะไร!” หลูเป่าโย่วอึ้งไปครู่หนึ่งก่อนพูดขึ้นด้วยความโกรธ