ไป๋เทียนเทียนประหลาดใจอยู่ไม่น้อยที่ฟางไป๋สกัดการโจมตีของเธอไว้ได้ ใบหน้าเล็กขาวผ่องเผยแววฉงน เธอเองก็เปิดชีพจรทั้งแปดเส้นแล้ว เหลืออีกเพียงก้าวเดียวก็จะเข้าสู่ขั้นกลั่นปราณ
พลังปราณบริสุทธิ์ในกายถูกเธอรีดเร้นออกมาใช้จนถึงขีดสุด แม้สายปราณบริสุทธิ์จะไม่ถนัดการต่อสู้ แต่เป็นต้นกำเนิดของสรรพสิ่ง ทั้งยังเป็นจุดเริ่มต้นของการบำเพ็ญเพียรทุกแขนง จึงมีความเข้ากันได้กับพลังวิญญาณโดยธรรมชาติ ปราณเย็นเพียงน้อยนิดย่อมไม่อาจต้านทานได้
ยิ่งไปกว่านั้น เธอยังบำเพ็ญวิถีกระบี่ควบคู่กัน ช่วยชดเชยจุดอ่อนด้านการเข่นฆ่าของตนได้เป็นอย่างดี
ฟางไป๋ไม่เพียงสกัดการโจมตีไว้ได้ แต่ยังดูผ่อนคลายไม่น้อย คนในย่อมรู้เรื่องของตนดีที่สุด เวลานี้ฟางไป๋เองก็ลนลานจนแทบทำอะไรไม่ถูก ความฮึกเหิมหลังเพิ่งทะลวงถึงจุดสูงสุดของขั้นเปิดชีพจรพลันมลายหายไปในพริบตา
สงบเสงี่ยมแล้ว คราวนี้สงบเสงี่ยมลงอย่างแท้จริง
แต่ถึงจะแพ้ก็ห้ามเสียท่า ฟางไป๋ยังคงตั้งท่าต่อสู้ ลมและหิมะรอบกายพัดกระหน่ำรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ เกล็ดหิมะโปรยลงบนไหล่ของไป๋เทียนเทียน หวังจะกัดกร่อนพลังเวทของเธอ
เมื่อสัมผัสได้ถึงเจตนาของฟางไป๋ ปราณบริสุทธิ์ในกายไป๋เทียนเทียนก็หมุนเวียน ขับไล่ความเย็นยะเยือกนั้นออกไปจากร่าง เหลือไว้เพียงพลังวิญญาณอันบริสุทธิ์ที่สุด
“หมดสนุกแล้ว ไม่สนุกเลยสักนิด!” ไป๋เทียนเทียนส่ายหน้า ก่อนกระโดดลงจากเวทีประลอง “ฟางไป๋ นายชนะแล้ว” เธอเดินจากไปโดยไม่แม้แต่จะหันกลับมา ส่วนอาจารย์ผู้ควบคุมทีมจากโรงเรียนมัธยมเสวียนหยางที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ก็รีบตามไปติด ๆ