ก่อนเซี่ยชิงเฟิงจะเดินทางถึงเมืองหลินผิง เขาก็ส่งลูกน้องที่ฝีเท้าคล่องแคล่วขี่ม้าเร็วเข้าเมืองไปแจ้งล่วงหน้าแล้วว่า เจ้าเมืองคนใหม่กำลังจะมาถึง บรรดาขุนนางในเมืองจึงต้องเตรียมการไว้แต่เนิ่น ๆ
ด้วยเหตุนี้ เมื่อเซี่ยชิงเฟิงมาถึง ประตูเมืองจึงมีขุนนางสวมชุดขุนนางรออยู่แล้วราวยี่สิบถึงสามสิบคน
ในหมู่พวกเขามีทั้งผู้ที่อายุเกินครึ่งร้อย เส้นผมข้างขมับเริ่มขาวโพลน และผู้ที่ยังหนุ่มแน่นเปี่ยมด้วยพลัง ต่างจับจ้องไปยังทิศทางที่เซี่ยชิงเฟิงกำลังมา แม้ฐานะและตำแหน่งจะแตกต่างกัน ทว่ายามนี้ทุกคนกลับยืนตัวตรง ใบหน้าเปี่ยมด้วยความเคารพ
ผู้ที่ยืนอยู่หน้าสุดคือหลี่เหวินหย่วน รองเจ้าเมืองหลินผิง เขามีอายุเกินสี่สิบห้าปี ใบหน้าซูบผอม คิ้วตาเผยแววเฉียบแหลมอยู่หลายส่วน
หลังได้รับข่าวว่าเซี่ยชิงเฟิงใกล้จะมาถึง เขาก็เรียกขุนนางทุกระดับในที่ว่าการมารวมตัวกันทันที เพื่อรอต้อนรับอยู่หน้าประตูเมือง ขุนนางใหม่เข้ารับตำแหน่งย่อมต้องสร้างผลงานเอาฤกษ์เอาชัย สามครั้งแรกที่ลงมือย่อมสร้างความหวั่นเกรง ขุนนางเซี่ยชิงเฟิงผู้นี้เดินทางมาจากเมืองหลวง อายุยังน้อยแต่ได้เป็นขุนนางขั้นห้าระดับสูงแล้ว ย่อมมิใช่คนธรรมดา
ได้ยินว่าเขาเป็นถึงจ้วงหยวน หลี่เหวินหย่วนจึงไม่กล้าละเลย เพียงหวังว่าจะสร้างความประทับใจที่ดีไว้ให้เซี่ยชิงเฟิง จะได้ไม่ต้องถูก “ไฟสามกอง” ของขุนนางใหม่เผาลามมาถึงตนในภายหลัง
เซี่ยชิงเฟิงเป็นผู้บังคับบัญชาโดยตรงของเขา
“ใต้เท้าหลี่ เจ้าเมืองเซี่ยผู้นี้มีภูมิหลังเช่นไรหรือ?” ถงหยวนเต๋อ ผู้ช่วยเจ้าเมืองที่ยืนอยู่ข้างหลี่เหวินหย่วน เอ่ยถามเสียงเบา น้ำเสียงแฝงความอยากรู้อยากเห็นอยู่หลายส่วน
หลี่เหวินหย่วนส่ายหน้าเล็กน้อย ก่อนตอบเสียงเบา “ข้าก็ไม่ทราบ ได้ยินเพียงว่าเขาเป็นจ้วงหยวน”