ท้ายที่สุด ทุกคนต่างพากันเข้าไปกล่าวอำลาเซี่ยชิงเฟิง
เซี่ยชิงเฟิงตอบรับทีละคน ก่อนจะประสานมือคำนับทุกคนอย่างลึกซึ้ง “ทุกท่านรักษาตัวด้วย!”
รถม้าค่อย ๆ เคลื่อนออกจากเมืองหลวง ล้อบดไปบนถนนหินเขียว มุ่งขึ้นเหนือไปตามทางหลวง เซี่ยชิงเฟิงลดม่านลง เอนกายอยู่ในรถม้าแล้วหลับตาพักผ่อน
การเดินทางครั้งนี้มิใช่เพื่อให้เซี่ยชิงเฟิงเที่ยวชมภูเขาและสายน้ำ ราชสำนักกำหนดเวลาเข้ารับตำแหน่งไว้อย่างเคร่งครัด ขุนนางต้องไปถึงที่หมายภายในกำหนด
หากล่วงเลยกำหนดไปนานเกินควร ก็เตรียมตัวรับฎีกากล่าวโทษได้เลย
เซี่ยชิงเฟิงเป็นเจ้าเมืองขั้นห้าชั้นเอก จึงสามารถใช้เกี้ยวม่านสีเขียวที่แสดงฐานะได้ บนตัวเกี้ยวมีข้อความว่า “รับพระบัญชาเข้ารับตำแหน่ง” เมื่อผ่านเมืองหรือเขตปกครองระหว่างทางก็มีสิทธิ์เดินทางไปก่อนได้
เนื่องจากเซี่ยชิงเฟิงต้องไปประจำยังเมืองหลินผิงซึ่งอยู่ห่างไกล จึงมีทหารจากกองรักษาการณ์คอยคุ้มกันเพื่อป้องกันโจรภูเขา การเดินทางตลอดเส้นทางนี้จึงค่อนข้างปลอดภัย
ขุนนางราชวงศ์เซิ่งหยวนที่เดินทางไปรับตำแหน่งสามารถพักที่สถานีม้าได้ โดยมีสถานีหนึ่งแห่งทุกระยะ 40 ลี้ สามารถเปลี่ยนม้าหรือยานพาหนะได้ นับว่าสะดวกต่อผู้เดินทางไม่น้อย
รถม้าที่เซี่ยชิงเฟิงโดยสารไปรับตำแหน่งแล่นไปตามทางหลวงทั้งหมด เส้นทางค่อนข้างราบรื่น ไม่สั่นสะเทือนเหมือนคราวขนส่งเสบียงครั้งก่อน จึงไม่ต้องลำบากตรากตรำมากนัก
ทว่าเมื่อเดินทางมาตลอดทาง ในที่สุดเขาก็เข้าใจว่าเหตุใดขุนนางในเมืองหลวงจึงกล่าวว่าที่นี่กันดารยากลำบาก เมื่อเหลือระยะทางอีกกว่าสองร้อยลี้จะถึงเมืองหลินผิงที่เขาได้รับแต่งตั้ง ทางหลวงก็สิ้นสุดลง