อิงเหออวี้ไม่อยากเรียบเรียง หลินอันเจียยิ่งไม่มีทางทำ
หลัวลี่เหรินเองก็เลื่อนขั้นมาจากตำแหน่งซิวจ้วน ย่อมรู้ดีว่าทั้งสองคนไม่อยากทำ เขาคิดไว้แต่แรกแล้วว่าจะมอบงานนี้ให้เซี่ยชิงเฟิง
เซี่ยชิงเฟิงเพิ่งเข้ารับตำแหน่งพอดี จึงจัดงานให้เขาทำสักหน่อย
คนมาใหม่ต้องลำบากเสียบ้างย่อมเป็นเรื่องดี
เมื่อเห็นอิงเหออวี้กับหลินอันเจียหลีกเลี่ยงงานนี้ราวกับเจอภัยพิบัติ เซี่ยชิงเฟิงก็รู้ทันทีว่างานนี้คงทำไม่ง่าย
แต่เพิ่งเข้ามาใหม่ จะทำให้ผู้บังคับบัญชาไม่พอใจย่อมไม่ดี งานนี้เขาไม่รับก็ต้องรับ
หลังหลัวลี่เหรินกับหลินอันเจียจากไป อิงเหออวี้ก็เดินมาหยุดตรงหน้าเซี่ยชิงเฟิง ก่อนตบไหล่เขาเบา ๆ เป็นการปลอบใจ หลินอันเจียเป็นเหลนแท้ ๆ ของอัครเสนาบดี เพิ่งเข้าทำงานในสำนักฮั่นหลินได้ปีเดียว ก็เลื่อนจากตำแหน่งเปียนซิวขั้นเจ็ดชั้นเอกไปเป็นซิวจ้วนขั้นหกชั้นรองโดยตรง
แม้ใต้เท้าหลัวจะไม่ชอบหน้าเขา แต่ก็ขวางเส้นทางเลื่อนขั้นของอีกฝ่ายไม่ได้
ยามนี้เพื่อนร่วมงานในสำนักฮั่นหลินต่างแย่งกันประจบเขา
น้องเซี่ยผู้นี้ไม่รู้ไปทำอะไรให้เขาขุ่นเคือง บัดนี้ยังถูกใต้เท้าหลัวมอบหมายงานหนักเช่นนี้ให้ คาดว่าการประเมินจากกรมขุนนางในอีกหลายปีข้างหน้าคงมีผลงานเพียงหนังสือเล่มนี้เล่มเดียว
คิดจะเลื่อนขั้นคงยากแล้ว!
เมื่อนึกถึงตรงนี้ อิงเหออวี้ก็ยิ้มขื่น เขาทำหน้าที่บรรณาธิการมาถึงแปดปีแล้ว ต่อให้ไม่เคยล่วงเกินผู้ใด ตำแหน่งก็ยังไม่ขยับไปไหนแม้แต่น้อย
กล่าวไปแล้ว เขาก็ไม่มีคุณสมบัติจะสงสารน้องชิงเฟิง