อบเชยกับโป๊ยกั๊กของเขายังไม่ได้เริ่มซื้อ ทว่าหากยังไม่ลงมือทำไส้ใหญ่หมู อย่างช้าที่สุดพรุ่งนี้ก็ต้องเน่าเสีย
เซี่ยชิงเฟิงตัดสินใจเสี่ยงดู อีกสักครู่จะขึ้นเขาไปหาขิงป่ามาสักหน่อย แล้วคืนนี้ค่อยแอบใช้หม้อที่บ้านผัดเสีย
ราตรีเข้มข้นขึ้นเรื่อย ๆ สรรพเสียงเงียบสงัด เดิมทีควรเป็นค่ำคืนอันแสนสงบไร้ฝัน แต่กลิ่นเหม็นฉุนรุนแรงกลับทำลายความเงียบลง จางซื่อที่กำลังหลับฝันดีได้กลิ่นแปลก ๆ จาง ๆ รบกวนความฝัน นางคิดว่าไก่คงแอบเข้ามาถ่ายมูลในห้องตอนกลางวัน จึงคิดว่าค่อยตื่นขึ้นมาเก็บกวาดในรุ่งเช้า
แต่กลิ่นเหม็นนั้นกลับเข้มข้นขึ้นเรื่อย ๆ ราวกับมีมือไร้รูปร่างคู่หนึ่งบีบจมูกนางแน่น แล้วกระชากนางจากห้วงฝันอันแสนสงบกลับสู่ความเป็นจริงอย่างไม่ปรานี
นางรู้สึกหงุดหงิดอยู่บ้าง จึงลืมตาพรวดขึ้นตามหาต้นตอของกลิ่นเหม็น ก่อนจะพบว่ากลิ่นนั้นลอยมาจากห้องครัว
กลิ่นเหม็นอุจจาระซึมผ่านทุกซอกทุกมุม ลอดผ่านรอยแยกประตูและหน้าต่างไปทั่ว จางซื่อเปิดประตูห้องออกมาก็พบว่าหลินเหนียง ต้าหยา และเอ้อหยาต่างตื่นกันหมดแล้ว
ดูท่าทุกคนจะถูกกลิ่นเหม็นนี่ปลุกจนตื่น ช่างเถิด นี่มันเรื่องผีสางอะไรกัน
คืนนี้นางจะต้องดูให้รู้ว่าเจ้าสิ่งใดกันแน่ที่ส่งกลิ่นเหม็นออกมา!
เมื่อผลักประตูห้องครัวออก ภาพตรงหน้าทำให้ทุกคนตะลึงงัน เซี่ยชิงเฟิงวัยเยาว์ยืนอยู่บนม้านั่ง กำลังต้มไส้ใหญ่หมูหน้าเตา?!
สีหน้าหลินเหนียงซีดเผือด ในท้องพลิกปั่นป่วน