ข้อสอบทั้งสามสิบฉบับนี้ เหล่าขุนนางชั้นผู้ใหญ่ได้เรียงลำดับตามที่ตนเห็นว่าดีไว้เรียบร้อยแล้ว
“เช่นนั้นก็เริ่มอ่านฉบับแรกเถิด” เซียวคังหยวนประทับบนบัลลังก์มังกร ตรัสอย่างเกียจคร้าน
ทุกสามปีจะมีการสอบหน้าพระที่นั่งหนึ่งครั้ง ฮ่องเต้ไม่ทรงทอดพระเนตรข้อสอบทีละฉบับ แต่จะให้เจ้าหน้าที่ตรวจอ่านข้อสอบที่กำหนดไว้อ่านถวาย
หลายปีมานี้ เซียวคังหยวนมิได้ขยันขันแข็งในราชกิจดังเช่นยามเพิ่งขึ้นครองราชย์ บางเรื่องภายหลังพระองค์ถึงกับไม่ทรงฟังให้จบ เพียงฟังฉบับแรก ๆ แล้วจัดลำดับสามอันดับแรกตามพระทัย ส่วนอันดับที่เหลือก็เป็นไปตามลำดับที่เหล่าขุนนางชั้นผู้ใหญ่เลือกไว้
“พ่ะย่ะค่ะ” เจ้าหน้าที่ตรวจอ่านขานรับเสียงเบา ก่อนคลี่ข้อสอบฉบับแรกออกอย่างระมัดระวัง กระแอมแล้วเริ่มอ่าน “กระหม่อมเห็นว่า ในยุคปัจจุบัน...”
ข้อสอบสองสามฉบับแรกต่างเสนอให้เจรจาสันติ เซียวคังหยวนขมวดพระขนง แม้ข้อเสนอในบทความวางแผนเหล่านี้จะมิได้ผิดพลาดร้ายแรง แต่ก็ยังไม่เข้าพระเนตร
อ่านข้อสอบเหล่านั้นไปได้เพียงครึ่งเดียว พระองค์ก็โบกพระหัตถ์ซ้ำ ๆ ให้เจ้าหน้าที่ตรวจอ่านเปลี่ยนฉบับ
เซียวคังหยวนแค่นพระสรวล พระองค์ไม่เชื่อหรอกว่าข้อสอบทั้งสามสิบฉบับจะไม่มีฉบับใดเสนอให้ทำศึกเลย หลินเม่าเต๋อกล้าขึ้นทุกที ถึงกับคาดเดาความคิดของพระองค์โดยไม่คิดปกปิดแล้วหรือ?
พระองค์อยากเจรจาสันติจริง ทว่ามิได้หมายความว่าทรงประสงค์ให้บัณฑิตเข้าสอบขุนนางทุกคนเขียนเสนอให้สันติ สามอันดับแรกที่พระองค์คัดเลือกมาล้วนเป็นฝ่ายเสนอให้เจรจาสันติ
หากนำบทความสอบเหล่านี้ไปติดประกาศ ผู้คนจะไม่คิดหรือว่า ราชสำนักอันยิ่งใหญ่ของเรากลับหาบัณฑิตผู้มีเลือดเนื้อเชื้อไฟสักคนไม่ได้?
แล้วราษฎรจะมองราชสำนักเช่นไร? เป็นพวกขี้ขลาดที่เอาแต่เสนอให้เจรจาสันติหรือ?