น้ำเสียงของหลี่เหวินหย่วนเจือแวววิงวอนอยู่หลายส่วน การกระทำเช่นนี้ของใต้เท้าเซี่ยไม่อาจทำได้โดยเด็ดขาด ตั้งแต่โบราณมาจนถึงปัจจุบัน ไม่เคยมีเรื่องขับไล่ผู้ประสบภัยออกไป หากชาวบ้านรู้ว่าเขาปิดประตูใส่หน้าผู้คนที่กำลังหิวโหยและหนาวเหน็บเหล่านี้ วันหน้าประวัติศาสตร์จะจารึกเรื่องนี้ไว้อย่างไร? ผู้คนตามตรอกซอกซอยจะกล่าวขานกันเช่นไร?
เขารู้ว่าใต้เท้าเซี่ยต้องมีเหตุผลของตนเอง ทว่ามาตรการอันเข้มงวดเช่นนี้ย่อมทำให้คำว่า “ขุนนางโหดเหี้ยม” ประทับลงในประวัติการรับราชการของใต้เท้าเซี่ย
หลี่เหวินหย่วนมองเสี้ยวหน้าคมชัดของเซี่ยชิงเฟิง ความขมขื่นพลันเอ่อล้นขึ้นในลำคอ เจ้าเมืองหนุ่มผู้นี้เพิ่งสวมกวานได้ไม่นาน สุดท้ายก็ยังเยาว์วัยนัก จะเข้าใจได้อย่างไรว่าชื่อเสียงคือรากฐานของการยืนหยัดในวงขุนนาง? เหล่าขุนนางผู้มีชื่อเสียงซึ่งได้รับการขนานนามจากชาวบ้านว่าเป็นขุนนางผู้เที่ยงธรรมบนหน้าประวัติศาสตร์ ล้วนสั่งสมชื่อเสียงอันดีงามด้วยการปกครองที่ดีมานานปีมิใช่หรือ?
หากชื่อเสียงอันเลวร้ายว่า “ขับไล่ผู้ประสบภัย” ติดตัวไปแล้ว หนทางเลื่อนตำแหน่งในวันหน้าและคำวิพากษ์วิจารณ์ในราชสำนักย่อมกลายเป็นอุปสรรคที่ยากจะก้าวข้าม เห็นได้ชัดว่าเซี่ยชิงเฟิงไม่คิดคำนึงถึงเรื่องนี้ แต่เซี่ยชิงเฟิงเป็นขุนนางที่ดี เป็นขุนนางผู้มีความสามารถ หลี่เหวินหย่วนไม่อยากให้เขาต้องแบกรับคำครหาเช่นนี้
เซี่ยชิงเฟิงต้องมีเหตุผลของตนเองที่ขับไล่ผู้ประสบภัยให้ออกไปไกลสิบลี้ ทว่ายามนี้เขาหวังให้ชายหนุ่มตรงหน้าเห็นแก่ตนเองสักนิด