เซี่ยชิงเฟิงคิดไม่ผิด เซียวคังหยวนพึงพอใจต่อวิธีการขององค์ชายหก เซียวหยุนซูเป็นอย่างยิ่ง
หากร่างกายของเขายังพอจะประคองให้ครองราชย์ต่อไปได้ เซียวคังหยวนย่อมไม่พอใจวิธีการของเซียวหยุนซูเป็นแน่ และคงอาศัยข้ออ้างที่ว่าอีกฝ่ายเข้ากรุงโดยไร้ราชโองการ ยึดอำนาจบัญชาการทหารคืน
ทว่าบัดนี้เขาก็อายุเจ็ดสิบแล้ว ต่อให้เจ้าคนโง่รองไม่ได้วางยาพิษเขา ร่างกายของเขาก็คงทนประคองต่อไปได้อีกไม่นาน นับแต่ข่าวชัยชนะจากชายแดนมาถึง เขาก็ครุ่นคิดเรื่องผู้ที่จะสืบตำแหน่งองค์รัชทายาทอยู่ตลอด
เซียวคังหยวนมององค์ชายหกเป็นหินลับมีดขององค์ชายรองมาโดยตลอด คิดไม่ถึงว่ามีดที่ถูกลับกลับยิ่งทื่อห่วยลงทุกที ส่วนหินก้อนนั้นกลับเผยเนื้อหยกงามอันไม่ธรรมดาออกมา
เขามองข่าวชัยชนะที่มุมโต๊ะ ซึ่งยังมีกลิ่นอายของลมทรายจากแดนไกลติดอยู่ ในใจพลันรู้สึกขมขื่นหลากหลายประการ
หากเมื่อหลายวันก่อนเซียวคังหยวนยังลังเลระหว่างโอรสทั้งสองพระองค์ แต่หลังจากพบว่าตนถูกองค์ชายรองกับหญิงที่ตนรักที่สุดวางยาพิษ หัวใจของเขาก็เย็นชาไปสิ้น
หากมิใช่เพราะเขาไหวตัวได้ทันและซ้อนแผนรับมือ เกรงว่าคงกลายเป็นดินกลบหน้าไปนานแล้ว
โทสะของจักรพรรดิแผดเผาความเมตตาหยดสุดท้ายจนมอดไหม้
เมื่อมีเหตุอันชอบธรรมแล้ว ก็ไม่มีข้อหาใดเหมาะแก่การริบทรัพย์ทั้งตระกูลไปกว่ากบฏอีก คิดไม่ถึงว่าก่อนสิ้นใจ เขายังทำความปรารถนาที่ค้างคาของน้องเฉาให้สำเร็จได้
จักรพรรดิผู้ผ่านลมฝนมานับไม่ถ้วนเผยด้านโหดเหี้ยมเด็ดขาดออกมาในชั่วพริบตา แล้วเปิดฉากกวาดล้างครั้งใหญ่ที่ทำให้ราชสำนักสั่นสะเทือนอย่างฉับพลันทันที