ข้าวสารกับแป้งขาวเต็มโกดัง!
ไม่รู้ว่าคนในตลาดมืดขนมาถึงที่นี่ได้อย่างไร ถึงกับไม่ถูกพวกปลอกแขนแดงของหน่วยสืบสวนจับได้เลยสักคน
หึ ๆ ในเมื่อเจอแล้ว เสบียงพวกนี้ก็ต้องมีส่วนของเธอด้วย อวี๋หว่านโบกมือครั้งหนึ่ง เก็บเสบียงในโกดังไปครึ่งหนึ่งเข้ามิติ
ตอนแรกของที่กองเต็มโกดังทำให้มองไม่ออก แต่พอขนเสบียงออกไปครึ่งหนึ่ง อวี๋หว่านก็สังเกตเห็นอิฐก้อนหนึ่งบนพื้นขยับไหวตอนเดินผ่าน
ข้างล่างนี้มีอะไรซ่อนอยู่หรือเปล่านะ?
เธอคิดพลางงัดอิฐออก ขุดต่อเนื่องไปอีกเจ็ดแปดก้อน แล้วปัดดินออก จึงเผยให้เห็นกระเป๋าหนังใบเล็กที่ซ่อนอยู่ข้างใน
อวี๋หว่านเปิดกระเป๋าอย่างระมัดระวัง ก่อนจะถูกทองคำแท่งเล็กที่เรียงเป็นแถวส่องจนตาพร่า
ตายแล้ว!
ทองคำแท่ง!
หนึ่ง สอง สาม สี่... รวมทั้งหมด 20 แท่ง!
สวรรค์เอ๋ย ฉันจะไม่ว่าคุณลำเอียงอีกแล้ว ไม่คิดเลยว่าสักวันฉันจะได้เก็บทองกับเขาด้วย
อวี๋หว่านต้องใช้ความอดทนอย่างมากกว่าจะข่มใจไม่ให้หัวเราะออกมาเสียงดังกลางดึก
นี่เธอกลายเป็นเศรษฐีชั่วข้ามคืนแล้วสินะ!
เก็บไปให้หมด ทองคำแท่งเป็นของเธอแล้ว!
นอกจากทองคำแท่งแล้ว ในกระเป๋าหนังใบเล็กยังมีแบงก์สิบหยวนวางเรียงซ้อนกันอย่างเป็นระเบียบเต็มไปหมด
อวี๋หว่านไม่ได้แตะธนบัตรเหล่านั้น เลขที่พิมพ์บนธนบัตรเรียงต่อกัน หากเธอเอาไปใช้ ทางการตรวจสอบเมื่อไรก็เจอตัวทันที ไม่ว่ายุคไหนก็อย่าประเมินอำนาจของทางการต่ำไป
ยิ่งไปกว่านั้น เงินพวกนี้ยังเป็นหลักฐานด้วย
เธอหยิบธนบัตรออกมาทีละปึกวางไว้ข้าง ๆ แล้วคลำดูช่องซ่อนของกระเป๋าหนังที่ยังตุงอยู่ ก่อนจะล้วงสมุดเล่มหนึ่งออกมา ข้างในจดชื่อคนแปลกหน้าไว้เต็มไปหมด หลังชื่อมีวันที่กับตัวเลขกำกับ