อวี๋หว่านถามพนักงานไปรษณีย์ว่า "คุณพี่คะ ขอถามหน่อยได้ไหมคะ ว่ายังมีแสตมป์แบบอื่นอีกไหม หนูอยากซื้อหลายๆ ดวง"
พนักงานหยิบแสตมป์หลายชุดให้ดู สิ่งที่น่าสนใจที่สุดคือชุดแสตมป์แพนด้า สไตล์ภาพหมึกน้ำ หนึ่งชุดมีหกดวง มีภาพแพนด้ากำลังกินไผ่ ภาพแพนด้าอุ้มลูก ภาพวาดหมึกน้ำเรียบง่ายก็สามารถวาดภาพความน่าเอ็นดูของแพนด้าได้อย่างมีชีวิตชีวา
"ชุดนี้ฉันเอาหมดเลย"
เห็นเด็กสาวตรงหน้าตาคู่เป็นประกาย ลูบแสตมป์ทุกดวงไปมาอย่างละเมียดละไม พนักงานเข้าใจดี:
"น้องสาวอยากสะสมแสตมป์ใช่ไหมจ๊ะ?"
"แสตมป์ชุดนี้เป็นรุ่นที่ขายดีที่สุดในตอนนี้ มีรูปแพนด้าด้วยนะ ฉันอ่านหนังสือพิมพ์ว่าที่สวนสัตว์ปักกิ่งมีแพนด้า พวกเราแถวนี้ไม่มี ถ้ามีโอกาส พวกหนุ่มสาวอย่างพวกเธอก็สามารถไปที่นั่นดูได้"
พูดจบพนักงานก็รู้สึกเสียใจที่พูดไป วันนี้คนที่มาส่งจดหมายล้วนเป็นปัญญาชนหนุ่มสาวที่ไปชนบท
ตัวเธอเองทำงานแล้วยังไม่มีโอกาสไปเมืองหลวง พวกปัญญาชนหนุ่มสาวเหล่านี้ล้วนเป็นคนที่ต้องติดอยู่ที่ชนบทตลอดชีวิต ก็ยิ่งไม่มีโอกาส
ได้ยินคำพูดของเธอ เด็กสาวคนสวยตรงหน้าจะร้องไห้ไหมเนี่ย?
อวี๋หว่านตัวเตี้ย หน้ายังไม่คลี่คลาย ยังมีแก้มยุ้ยๆ ในสายตาพนักงานจึงดูอายุน้อยลงไปอีก
พนักงานกำลังคิดจะเปลี่ยนคำพูด ก็เห็นสาวสวยตรงหน้าเงยหน้าขึ้นยิ้มสดใส "ขอบคุณค่ะ พอฉันได้ไปปักกิ่ง ฉันจะไปดูแพนด้าแน่นอน แล้วก็ไปที่จัตุรัสเทียนอันเหมินดูพิธีเชิญธงชาติ"
สีหน้ามั่นใจของเธอราวกับกำลังบอกว่า นี่ไม่ใช่เรื่องยากเลย อนาคตเธอต้องได้ไปเมืองหลวงแน่นอน