หลี่ถิงถิงไม่รู้สึกเลยแม้แต่นิดว่าตัวเองทำไม่สมควร เห็นอวี๋หว่านเก็บลูกอมแล้ว ก็รู้สึกว่าความสัมพันธ์กับอวี๋หว่านใกล้ชิดขึ้นมาก
แล้วก็ถามอวี๋หว่านว่าจะไปเข้าห้องน้ำด้วยกันไหม ให้เพื่อนคนอื่นช่วยเฝ้ากระเป๋าให้ก่อน
อวี๋หว่านตอนนี้จะกล้าไปเข้าห้องน้ำได้ยังไง เธอกลัวว่าตอนเข้าห้องน้ำจะมีคนร้ายถือมีดพุ่งเข้ามาแทงเธอ!
แต่เธอจำเป็นต้องออกไปสักพักจริง ๆ คิดแล้วก็ล้วงแก้วเคลือบออกมาจากตะกร้าสะพายหลัง พูดว่า "เราออกไปด้วยกันเถอะ แต่ฉันจะไปเติมน้ำร้อนหน่อย"
สวีเสี่ยวเสียลุกขึ้นหลีกทางให้ทั้งสองออกมาจากข้างใน อวี๋หว่านกวาดตามองไปที่ผู้หญิงอุ้มเด็กที่นั่งริมหน้าต่างด้านขวา
ทารกในอ้อมแขนของเธอตั้งแต่ขึ้นรถมาก็กรีดร้องไห้จ้าตลอด ทางเดินหายใจของเด็กเล็กสั้น ร้องไห้หนักขนาดนี้สมองจะขาดออกซิเจนเอาได้
อวี๋หว่านเห็นว่าริมฝีปากของทารกเริ่มเขียวคล้ำแล้ว
หลัวเสวี่ยที่นั่งห่างจากผู้หญิงคนนั้นแค่หนึ่งทางเดิน ก็มองไปทางนั้นตลอด เห็นได้ชัดว่าสังเกตเห็นความผิดปกติของสามีภรรยาคู่นี้แล้ว
เห็นผู้หญิงคนนั้นหยิบขวดนมออกมา เตรียมป้อนให้ทารก
อวี๋หว่านดึงหลี่ถิงถิงไว้ กระซิบข้างหูเธอเบา ๆ ว่า "ผู้หญิงที่อุ้มเด็กคือพวกค้ามนุษย์ เธอรีบไปตามพนักงานรถไฟกับตำรวจสายตรวจมาเร็ว ฉันกลัวว่าของที่พวกมันจะป้อนเด็กไม่ปกติ จะถ่วงเวลาไว้ก่อน"