วันแรกที่ไปชนบท การมาถึงของอวี๋หว่านก็ทำให้ทั้งหมู่บ้านพูดถึงกันไปทั่ว
อวี๋หว่านอยากอยู่อย่างสงบๆ ก็ไม่ได้ มีคนมาที่จุดรับปัญญาชนหนุ่มสาวเพื่อดูหน้าตาของเธออยู่เรื่อยๆ ว่าสวยเหมือนอวี๋อิงเจินจริงหรือไม่
แล้วก็พูดคำความรู้สึกหนึ่งสองประโยค เช่น ฉันรู้จักแม่เธอ พ่อเธอ ปู่ย่าตายายเธอเป็นต้น
เรื่องซุบซิบของคนรุ่นก่อน พอพูดขึ้นมาแล้วก็ไม่มีทางจบสิ้น
แต่พอถึงวันที่สองตอนไปทำงาน จุดสนใจของพวกป้าๆ ลุงๆ ก็ไม่ได้อยู่ที่อวี๋หว่านอีกต่อไป
ไม่มีเหตุผลอื่น เพราะปัญญาชนหนุ่มสาวรุ่นนี้ยังมีหลัวเสวี่ยที่โดดเด่นกว่าอีกคน!
ผิวนั้นขาวราวหิมะ สวยเหมือนคนในภาพ แสงแดดจ้าส่องลงบนตัวเธอ เหมือนมีไฟสปอตไลต์ฉาย ทำให้คนรอบข้างดูดำลงไปหลายเฉด
พอปรากฏตัว ก็ทำให้หนุ่มๆ ในหมู่บ้านหลายคนมองตาค้าง
ป้าคนหนึ่งพูดว่า "เฮ้ย ปัญญาชนหนุ่มสาวคนใหม่นี่ชวนมองจริงๆ เธอเห็นหลัวเสวี่ยคนนั้นไหม หน้าน่ารักจริงๆ ฉันเห็นหนุ่มๆ หลายคนจ้องเธอตาไม่กระพริบเลย"
ทุกคนแบ่งงานกันแล้ว ต่างคนต่างไปถอนหญ้าในทุ่งด้วยกัน
หนุ่มสาววัยฉกรรจ์กำลังขุดดินถางป่า
ปัญญาชนหนุ่มสาวที่มาใหม่ล้วนเป็นเด็กเมืองเพิ่งลงชนบท ไม่เคยทำงานหนัก ผู้ใหญ่บ้านก็ให้ปัญญาชนหนุ่มสาวกลุ่มใหม่เข้าร่วมกับกลุ่มผู้หญิง เริ่มจากถอนหญ้าก่อน
ผู้ใหญ่บ้านก็รู้ว่าถ้าจัดญาติพี่น้องให้อยู่ด้วยกัน มันง่ายที่พวกเขาจะรวมกลุ่มขี้เกียจ ดังนั้นจึงแยกครอบครัวออกจากกันเป็นทีม
อวี๋หว่านจึงตามป้าสวีจากทีมย่อยที่สามอยู่ด้านหลัง คนคนนี้เป็นเพื่อนของป้าสามของเธอ ตอนที่ป้าสามฝากเธอไว้