เพื่อหาเงินค่าเล่าเรียนให้น้องสาว
หลี่มั่วเสวียนออกจากบ้าน มุ่งหน้าไปเมืองอู่ซื่อ
หมู่บ้านท้ออยู่ห่างจากเมืองอู่ซื่อถึง 20 กว่ากิโลเมตร
แต่สำหรับเขาแล้ว แค่ระยะทางเท่านี้ใช้เวลาเพียงชั่วอึดใจ
ต่อให้ยังไม่ถึงขั้นโกลาหล ไม่อาจเหาะเหินด้วยกระบี่ได้ แต่ด้วยสภาพร่างกายของเขา หนทางแค่นี้ไม่ใช่เรื่องใหญ่
ระหว่างทาง หลี่มั่วเสวียนครุ่นคิดหาวิธีหาเงิน
ด้วยความสามารถของเขา การหาเงินก้อนโตในเวลาสั้นไม่ใช่เรื่องยาก
และไม่จำเป็นต้องทำผิดกฎหมาย
ไม่ว่าจะเป็นปรุงยา ตรวจโรค วาดยันต์ ดูฮวงจุ้ย ใช้ศาสตร์ใดศาสตร์หนึ่งก็หาเงินก้อนโตได้สบาย
ชั่งใจอยู่ครู่หนึ่ง หลี่มั่วเสวียนตัดสินใจไปที่ตลาดแห่งหนึ่งทางตอนใต้ของเมืองอู่ซื่อ
ตลาดทางตอนใต้ของเมืองอู่ซื่อ คลาคล่ำด้วยผู้คนจากทุกสารทิศ ทุกระดับขั้น เป็นตลาดที่ใหญ่ที่สุดในอำเภอ
ไม่ว่าจะเป็นสินค้าเบ็ดเตล็ด ผักผลไม้ ไปจนถึงทองคำเงินตรา อัญมณี เครื่องหยก โบราณวัตถุ มีครบทุกอย่าง
แถมยังมีหมอดูและนักพรตจรจัดตั้งแผงอยู่ไม่น้อย
หลี่มั่วเสวียนตั้งใจจะเปิดแผงที่นี่ ลองดูว่าจะมีงานมาหรือเปล่า
เขาหาที่ว่าง แล้วใช้ก้อนหินเขียนข้อความลงบนพื้น
"รับเงินคนอื่น ก็ต้องดับทุกข์ให้ ทำได้ทุกสิ่ง ราคาต่อรองกันได้!"
ไม่จำเป็นต้องเตรียมเครื่องไม้เครื่องมือจอมปลอม และไม่สนว่าใครจะเชื่อหรือไม่
เพียงแต่นั่งอยู่มุมหนึ่ง รอลูกค้าเข้ามาหา
ในตลาดผู้คนแน่นขนัด
ไม่นานนัก พฤติกรรมของหลี่มั่วเสวียนก็ดึงดูดความสนใจจากผู้คนที่อยากรู้อยากเห็น
ทุกคนพากันมุงดูด้วยความสนุก นิ้วชี้ไปที่หลี่มั่วเสวียน
"ทำได้ทุกสิ่ง? ยุคนี้พวกหมายังกล้าโม้ขนาดนี้เลยหรือ?"
"ใช่เลย พูดเกินจริง คิดว่าตัวเองเป็นเซียนมีชีวิตหรือไง?"
"ฉันว่าก็แค่นักต้มตุ๋น ถ้ามีความสามารถจริง คงถูกพวกเศรษฐีเอาไปเลี้ยงไว้บนหิ้งแล้ว จะมานั่งเปิดแผงที่นี่ทำไม? แผงก็ไม่มี ดูยังไงก็เป็นพวกหลอกลวง"