"คุณหลี่วางใจเถอะค่ะ ขอแค่จัดการเรื่องนี้เรียบร้อย ผลประโยชน์ที่สมควรได้กับที่ไม่สมควรได้ จะมอบให้คุณทั้งหมด รับรองว่าคุณต้องพอใจแน่"
เสียงของโจวลี่ราวกับแมลงตัวเล็ก ๆ ลื่น ๆ ไต่อยู่ในหูของหลี่มั่วเสวียน คันยุบยิบไปถึงหน้าท้องน้อย
ผู้หญิงคนนี้ ช่างยั่วยวนเสียจริง!
หลี่มั่วเสวียนยิ้มน้อย ๆ พยักหน้า
"ได้ งานนี้ผมรับ!"
ได้ยินดังนั้น โจวลี่ก็เผยสีหน้ายินดี ก้อนหินในใจตกลงไปกว่าครึ่ง
แต่ก็เปลี่ยนน้ำเสียงทันที
"คุณคะ เรื่องเงินพูดง่าย ขอแค่จัดการปัญหาได้ หนึ่งแสนบาทไม่ขาดสักแดงเดียวจะยื่นให้ถึงมือคุณแน่ ดิฉันเองก็จะรักษาสัญญา ตอบสนองทุกความต้องการของคุณด้วย"
"แต่... ทางที่ดีเราเผื่อใจไว้ก่อนดีกว่าค่ะ ถ้าคุณเป็นแค่พวกต้มตุ๋นขี้โม้ ไม่มีความสามารถอะไรจริง อย่าว่าแต่เงินกับผลประโยชน์เลย ถึงตอนนั้นเกรงว่าคุณเองก็ต้องชดใช้เหมือนกัน!"
พูดมาถึงตรงนี้ โจวลี่ก็เปลี่ยนเป็นมาดกร้าวขึ้นมาทันที แววตาคมกริบเป็นประกายในดวงตางาม มองจ้องหน้าหลี่มั่วเสวียนอย่างยิ้มเยาะ
บริษัทพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ของพวกหล่อน ไม่ใช่พวกใจดีอะไรอยู่แล้ว
ถ้าเป็นพวกเข้ามาหลอกเงินหลอกกายล่ะก็ ต้องชดใช้อย่างสาหัสแน่
แต่หลี่มั่วเสวียนกลับไม่สะทกสะท้านเลยแม้แต่น้อย โบกมืออย่างไม่ยี่หระ
"ใช้คนอย่าสงสัย สงสัยอย่าใช้คน ผมพูดกันด้วยผลลัพธ์"
"ถ้าจัดการเรื่องนี้ไม่ได้แล้ว จะยอมให้ลงโทษตามแต่ใจ!"
"แต่ถ้าพวกคุณบังอาจโกงเงินผม พวกคุณเองก็ต้องชดใช้เหมือนกัน!"
แววตาของหลี่มั่วเสวียนคมกริบยิ่งกว่า เก็บรอยยิ้มมุมปากจ้องตาโจวลี่ตอบโต้
แต่ท่วงท่าของหลี่มั่วเสวียนเหนือกว่า ชนิดที่แทบจะอัดโจวลี่จนราบคาบในทันที
สายตาคมกริบนั่นทำให้โจวลี่ใจสะดุ้งวาบ ยิ่งแน่ใจขึ้นว่าชายหนุ่มผู้ไม่สนใจแต่งเนื้อแต่งตัวตรงหน้าคือคนมีวิชา
โจวลี่เปลี่ยนสีหน้าทันใด รอยยิ้มสนิทสนมผุดขึ้นบนใบหน้างาม ยื่นมือมาให้เอง