ในเวลาเดียวกัน
ภายในลานบ้าน บนที่นั่งของสหพันธ์ยุทธภพ
ถังฮ่าวชี้ไปทางหลี่มั่วเสวียนอย่างตื่นเต้น
"ประมุข เขานั่นแหละคือหลี่มั่วเสวียน!"
"เขาดันส่งตัวเองมาถึงนี่ คราวนี้ตายแน่!"
รอยเตะเมื่อคืนนี้ยังระบมไม่หาย
ถังฮ่าวแทบอยากให้ตี๋เวยลุกขึ้นไปจัดการเขาเดี๋ยวนี้
ตี๋เวยลูบปลายคาง นั่งนิ่งอยู่บนเก้าอี้อย่างผ่าเผย
"มองยังไงก็ดูธรรมดา ก็แค่เด็กหนุ่มคนหนึ่งนี่?"
"ประมุข คนผู้นี้มีพลังร้ายกาจ ดูถูกไม่ได้เด็ดขาด"
ตี๋เวยแค่นเสียงเย็นใส่ด้วยความไม่แยแส
"มองไปทั่วอำเภออู่ซื่อ มีข้าตี๋เวยแค่คนเดียวที่เป็นปรมาจารย์ใหญ่ จะกำจัดเด็กหนุ่มนี่ก็ง่ายเหมือนพลิกฝ่ามือ แต่เมื่อเขาอยากเดินเข้ามาหาตระกูลหลินถึงที่ขนาดนี้ เกรงว่าคงไม่ต้องให้ข้าลงมือด้วยซ้ำ!"
บนที่นั่งของพายุวายุ
สีหน้าเป่ยหงเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน
เขารู้ว่าหลี่มั่วเสวียนจะกลับมา
แต่ที่ไหนจะรู้ว่าลูกสาวที่กู้หย่าฉิงคลอดออกมาเป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของหลี่มั่วเสวียน
นี่มันย่ำยีศักดิ์ศรีของคนตระกูลหลินลงกับพื้นชัดๆ
มิน่าล่ะ หลี่มั่วเสวียนถึงไม่เคยลืมกู้หย่าฉิง
คิดดูก็รู้ ตอนนี้คนตระกูลหลินคงแทบคลั่ง
รับมือตระกูลหลินเพียงลำพัง หลี่มั่วเสวียนไม่มีปัญหาแน่นอน
แต่ตอนนี้ที่นี่รวมพลผู้แข็งแกร่งมากมาย ยังมีเทพหมอลู่หยวนจากหุบเขาเซียนอวิ๋นอีก
ถ้ามีคนฉวยโอกาสซ้ำเติม เรื่องก็จะยุ่งยาก
หลี่มั่วเสวียนคงไม่อาจต่อกรผู้ใช้ยุทธ์ทั้งหมดในอำเภออู่ซื่อได้ทั้งหมดหรอกกระมัง
หนานกงจิ่นส่ายหน้าอย่างกลืนไม่เข้าคายไม่ออก