อีกฝ่ายพุ่งเข้าหาลู่หลีอีกครั้ง ครานี้ไร้หยดน้ำสีดำขวางกั้น ลู่หลีจึงเห็นชัดว่าอาการเจ็บเสียดบนร่างเมื่อครู่เกิดจากอะไร เมื่อเขาสัมผัสกับเครื่องทรมานเหล็กบนตัวเด็กสาว เหล็กพวกนี้ราวกับเป็นของเหลวที่ไหลได้ ไต่ขึ้นตามร่างของเขา พยายามจะแข็งตัวเป็นเครื่องทรมานแบบเดียวกันบนตัวเขา
บีเวอร์ตัวสั่นเทา เกาะขอบแอ่งน้ำไว้แน่น มองดูบ้านอันเคยสงบของมันเกิดคลื่นยักษ์กะทันหัน
มันร้องขอความช่วยเหลือไปยังนกอาถ่าที่กระสับกระส่ายอยู่ริมฝั่ง อยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
นกอาถ่ากลับจับจ้องสถานการณ์สู้รบอันร้อนระอุในน้ำตลอดเวลา ในที่สุดมันก็ทนไม่ไหว บินตรงมาหาคนทั้งสองที่พันพัวกันอยู่ และเกาะลงบนบ่าของลู่หลีอย่างมุ่งมั่น ใช้จะงอยปากยาวจิกตรงจุดที่ร่างของทั้งสองสัมผัสกัน
ปลายจะงอยปากของมันค่อย ๆ ปรากฎแสงสีแดงจาง ๆ จิกจนของเหลวเหล็กที่กำลังจะถ่ายเทมาสู่ร่างลู่หลีส่งเสียงหวีดแหลมราวกับถูกเผาไหม้
แสงสีแดงเคลื่อนไปบนของเหลวเหล็ก ก็ทำให้มันแตกหักออกจากกัน
มันกำลังใช้พลังคาถาปกป้องลู่หลี
แม้ดวงตาทั้งสองข้างจะถูกเครื่องทรมานทิ่มแทง แต่เด็กสาวก็ยังระบุตำแหน่งของลู่หลีได้อย่างแม่นยำ การโจมตีก่อนหน้านี้ก็ดุดันผิดปกติเช่นกัน