ในกรงเหล็กมีสัตว์พิเศษตัวหนึ่งถูกขังอยู่ ปีกของมันมีขน รูปลักษณ์ก็แตกต่างจากนกอาถ่า ทั่วตัวเต็มไปด้วยคราบเลือดสกปรก เมื่อรู้สึกว่ามีคนเข้าใกล้มันจึงหลบเข้าไปด้านในกรง
ลู่หลีกล่าว “นี่คือห้องกั้นของผู้ช่วยหน้าใหม่ที่อยู่หน้าประตูเขตยาพ่อมดสาม”
“เมื่อกี้พวกเราเจอทิศทางที่ถูกต้องแล้ว ตอนนี้ก็มาถึงทางเข้าของเขตสาม”
เมื่อมือของเขาวางลงบนกรงเหล็กนี้
ราวกับไปกระตุ้นสวิตช์อะไรบางอย่าง
หมอกหนาทึบตรงหน้าก็จางหายไปเล็กน้อย
คนทั้งสี่ของลู่หลีไม่เห็นเพียงกรงเหล็กเดียวดายอีกต่อไป หากแต่เป็นกรงจำนวนมหาศาล
โดยมีกรงเหล็กนี้เป็นจุดศูนย์กลาง ทอดยาวออกไปด้านหน้าเป็นเส้นทางที่แตกต่างกันสามสาย
เส้นทางแต่ละสายเหมือนกันทุกประการ ต่างก็มีกรงแบบเดียวกันวางอยู่
ทว่ามีเพียงสายเดียวเท่านั้นที่ถูกต้อง
ลั่วเจียไป๋อุทาน “ก็เหมือนตอนเข้าไปในป่าเลย ดันเจี้ยนนี้ดูเหมือนจะชอบให้เลือกตัวเลือกมาก ๆ แถมทุกครั้งที่ต้องตัดสินใจก็ไม่มีคำใบ้อีก”
“ตอนนี้ข้างหลังพวกเรามีแต่สัตว์ประหลาดที่ไม่รู้ตัวตน ต่างจากก่อนหน้านี้ที่มีเมคอยชี้ทางให้”
กู้ยวี่ชูสังเกตระยะที่มองเห็นได้ในตอนนี้ “จะเดินเข้าไปก่อนไม่ได้ เมื่อก้าวเข้าไปในเส้นทางใดเส้นทางหนึ่งก็น่าจะถือว่าเลือกแล้ว ได้แต่ยืนอยู่ตรงทางเข้าแล้วเลือกเท่านั้น”
มิเรลล่าถอดที่ปิดตาออก ลองสื่อสารกับสัตว์พิเศษในกรง แต่ล้มเหลว “ห้องกั้นผู้ช่วยหน้าใหม่พวกนี้จับพวกมันขังไว้ในกรงหมดเลย ใช้วิธีที่โหดร้ายที่สุดในการสกัดพลังคาถา ดังนั้นพวกมันจึงเป็นสัตว์พิเศษที่ถูกปฏิบัติย่ำแย่ที่สุดในเขตสาม ในนั้นน่าจะมีสัตว์ในเส้นทางหนึ่งที่เป็นของจริง อีกสองเส้นทางเป็นของปลอม แต่สัตว์พิเศษบนเส้นทางจริงปฏิเสธที่จะสื่อสารกับผู้ใด”
ลั่วเจียไป๋บ่น “ไอ้หมอกขาวนี่มันขัดขวางจริง ๆ เลย! มองเห็นได้แค่สองสามเมตร พอเข้าไปลึกกว่านั้นก็มองไม่เห็น พวกเรายังเดินเข้าไปไม่ได้อีก แบบนี้มองไม่เห็นอะไรชัด ๆ เลย...”
กู้ยวี่ชูเปิดดูที่กำไลข้อมือ “ก่อนหน้านี้ผมเคยสร้างไอเทมกล้องส่องทางไกลอันหนึ่ง มองเห็นได้ชัดขึ้นอีกนิด”