“มันยังขยับได้อีก!” ลั่วเจียไป๋เชื่อแล้วคราวนี้ เขาพยายามถอนขาออกมาอย่างยากลำบาก น้ำเสียงสั่นเครือ “ข้างล่างนั่นคืออะไร?”
ลู่หลีดึงไม้ออกมา โยนทิ้งไปด้านข้าง
“ไม่รู้”
ทรายอัดแน่นหนาทึบบดบังไว้หมด มองไม่เห็นสิ่งที่อยู่ข้างใต้เลย ไม่รู้ว่ามันตายแล้วหรือยังมีชีวิต
ไลฟ์สดของลู่หลีแม้จะไม่มีเสียงและภาพเลยทั้งคืน แต่ความนิยมและจำนวนไลฟ์แชทกลับเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ:
[สตรีมเมอร์ฉลาดมาก นี่ใช่ผู้เล่นหน้าใหม่จริง ๆ เหรอ?]
[ดูตามที่สตรีมเมอร์ทำไปสักพักแล้วรู้สึกแปลก ๆ สมองจะระเบิดแล้ว เมื่อก่อนดูดันเจี้ยนระดับ Dอื่น ๆ ก็ง่าย ๆ ทั้งนั้น แต่ดันเจี้ยนนี้แปลก ๆ นะ... ไม่แน่ใจ ดูไปก่อน]
[หน้าตาดีคือความถูกต้อง ฉันเชื่อแค่ใบหน้าสตรีมเมอร์เท่านั้น]
[มอบเงินยมโลกเป็นของขวัญ*100 ช่วยสตรีมเมอร์อัปเลเวลเร็ว ๆ เปิดฟังก์ชันไลฟ์แชท ฉันแค่อยากรู้ว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้น! เลเวลสตรีมเมอร์ต่ำเกินไป ผีในบ้านทุกตนที่มีของขวัญและเงินยมโลกมาสนับสนุนกันเถอะ!]
ฉีหมิงต๋าเอะใจว่าไม่ชอบมาพากลในที่สุด “พวกเราเดินมานานขนาดนี้แล้ว ยังอยู่ที่ปากลิฟต์เลย”
ผู้เล่นที่วิ่งสุดกำลัง เหงื่อท่วมหัว “ทรายเลยเอวฉันแล้ว จะหนีออกไปได้ยังไง!”
“ดูเจ้านี่สิ! ทรายยังอยู่แค่หัวเข่า เขาถูกฝังตื้นที่สุด” เฉียวเหรินชี้ไปที่ลู่หลี โบกหมัดหมายจะขู่เขา แต่ร่างถูกตรึงไว้ในทราย ทำได้แค่บิดตัวไปมาเหมือนหนอน “ทำไมนายถึงต่างจากคนอื่น? นายทำอะไรลงไป! รู้วิธีหนีออกไปใช่ไหม!”
ริมฝีปากลั่วเจียไป๋ขยับเล็กน้อย แต่ไม่ได้พูดอะไรสักคำเพื่อลู่หลี ซ้ำยังขยับออกไปด้านข้างอีกนิด เหมือนจะตัดสัมพันธ์กับลู่หลี