ลั่วเจียไป๋เข้าร่วมทีมผู้บำบัดของฐานมนุษย์
ผู้นำฐานมาพบเขาด้วยตัวเอง จับมือ และมอบเหรียญสัญลักษณ์พลังบำบัดให้
ผู้นำยิ้มแย้ม “ยินดีด้วยที่เข้าร่วม นายคือผู้ใช้พลังพิเศษสายบำบัดคนที่สิบเอ็ดของฐาน การรับเหรียญนี้หมายถึงภาระหน้าที่
พลังพิเศษสายบำบัดนั้นหายากเกินไป ดังนั้นนายยังต้องให้สถาบันวิจัยตรวจพลังพิเศษเป็นระยะด้วย จำไว้นะ นี่ไม่ใช่เพื่อฐานเท่านั้น แต่เพื่อมนุษยชาติทั้งหมด“
ลั่วเจียไป๋ทั้งเขินทั้งตื้นตัน เขารับเหรียญมาแล้วติดไว้ใกล้หัวใจที่สุด
“ครับ ท่านผู้นำ ทั้งหมดนี้คือสิ่งที่ผมควรทำ”
“ดีมาก” ผู้นำมองเขาอย่างชื่นชม แววตาล้ำลึกจนแสงส่องไม่ถึง เขาย้ำหนักแน่นว่า “ด้วยการสนับสนุนเต็มที่จากพวกนายผู้ใช้พลังพิเศษสายบำบัด ในที่สุดพวกเราก็จะเอาชนะซอมบี้ได้ จะได้พบวันที่ไร้ไวรัส ทุกสิ่งที่ทำตอนนี้ก็เพื่ออนาคตที่ดีกว่า”
ลั่วเจียไป๋รู้สึกราวกับมีภาระหนักอึ้งกดลงบนบ่า
แต่เมื่อเขาเห็นวงแหวนพลังบำบัดสีขาวบริสุทธิ์อบอุ่นสว่างขึ้นบนฝ่ามือ เขาก็พยักหน้าอย่างแน่วแน่
“ผมจะให้ความร่วมมืออย่างแน่นอน มนุษยชาติจะเอาชนะทุกสิ่ง”
หากไม่ใช่เพราะพลังพิเศษที่ตื่นขึ้นอย่างกะทันหัน ก็คงไม่มีเขาในตอนนี้
ไม่ต้องพูดถึงทุกสิ่งที่มีอยู่ตอนนี้เลย
พลังยิ่งใหญ่ ความรับผิดชอบก็ยิ่งมาก
ตอนนี้เขาไม่ใช่เขาในอดีตแล้ว
-
ใช้ชีวิตในฐานได้เดือนกว่า ลั่วเจียไป๋ก็เริ่มเหิมใจ
เขาพบว่านี่มันเป็นที่ที่ดีจริง ๆ
โดยเฉพาะอย่างยิ่งทีมผู้บำบัด ได้รับการดูแลประหนึ่งสมบัติของชาติ
มีทรัพยากรไม่รู้หมดสิ้นให้ใช้ ให้เขาใส่เสื้อผ้าใหม่ อยู่ในห้องที่ใหญ่กว่า
หลังจากวันสิ้นโลกมาถึง เขาไม่เคยได้นอนเตียงนุ่มใหญ่ขนาดนี้อีกเลย
ฐานะของเขาก็สูงขึ้นตามน้ำ
ก้าวกระโดดขึ้นมาเป็นหมอลั่วที่มีแต่คนกล่าวขวัญ
ทุกวันมีคนต่อแถวรอให้เขาตรวจมากมาย นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้รับการประคบประหงมเยี่ยงดาราดังแบบนี้ ทำให้เขายิ่งถนอมพลังพิเศษของตัวเอง