ลั่วเจียไป๋ตื่นเต็มตาทันที
“ที่แท้ก็เป็นความฝันนี่เอง...”
“ดีที่เป็นแค่ฝัน” เขาถอดแว่นเช็ดเหงื่อ ใช้มือยันผนังค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน แล้วเริ่มทบทวนความทรงจำ
“หลังจากดันเจี้ยนจบลง จู้เยวี่ยเพื่อขอบคุณฉัน จะให้คะแนนฉันเป็นสองเท่าของไอเทมปกป้อง ตอนที่กำลังแลกเปลี่ยนกับเธอผ่านกำไลข้อมือ ดูเหมือนจะเผลอไปแตะกระดิ่งของเธอเข้า กระดิ่งน่าจะเป็นที่ที่เธอเก็บความสามารถวิญญาณร้ายเอาไว้ ฉันเลยติดอยู่ในฝันไปชั่วขณะ”
สายตาของลู่หลีกวาดลง กวาดมองแขนของเขาแล้ว “อ้อ” ทีหนึ่ง
“ฉันส่งข้อความไป แต่นายไม่ตอบกลับ พอวันหยุดหมดฉันก็มาหานายเลย”
ลู่หลียังคงปรับแต่งกำไลวิญญาณร้าย พลางอุทานอย่างรู้สึกทึ่ง “หลังจากกำไลข้อมืออัปเกรดแล้ว สะดวกขึ้นมากจริง ๆ ไม่เพียงแต่ระบุตำแหน่งของนายได้โดยตรง ยังเพิ่มฟังก์ชันอีกมากมาย”
ลู่หลีผ่านดันเจี้ยนระดับ D ตอนชำระคะแนนคิดให้สี่เท่า แถมยังมีค่าจ้างที่ป๋อซือจ่ายให้เขาอีก
ยอดเงินในบัญชีพุ่งสูงลิ่ว ตอนนี้มีคะแนนมากกว่าสามแสน
ฟังก์ชันที่ถูกล็อกไว้มากมายต่างก็ทยอยใช้ได้ รวมถึง:
สิทธิ์ตรวจสอบจัดอันดับสวรรค์ (อันดับอัปเดตวันละหนึ่งครั้งตอนเที่ยงคืน)
เปิดไลฟ์แชทในไลฟ์สด (ไลฟ์แชทที่มีการเปิดเผยเนื้อเรื่อง หรือแนะนำปริศนาจะถูกซ่อนจากผู้เล่น)
ฟอรัมผู้เล่น (สามารถดูได้เฉพาะกระทู้สนทนาที่มีเลเวลต่ำกว่าดันเจี้ยนที่ผ่านด่านในปัจจุบัน)
ขอลาหยุดระหว่างดันเจี้ยน (ระยะเวลาลาหยุดพิจารณาจากระดับความยากง่ายของการผ่านด่าน นับเป็นชั่วโมง ลาหยุดได้นานสุด 24 ชั่วโมง)
ลู่หลีพบว่าในฟังก์ชันของกำไลวิญญาณร้ายก็มีการลาหยุดเช่นกัน แต่เป็นช่วงให้ผู้เล่นได้พักหายใจระหว่างสองดันเจี้ยนที่เชื่อมต่อกัน กลับไปยังห้องใน[ราตรีเกม]เพื่อนอนหลับสนิท โดยไม่ต้องกังวลกับวิญญาณร้ายที่มาทำสัญญาแลกเปลี่ยน