ห้องใหม่มีเตียงเดี่ยวหนึ่งเตียง
ยังไม่ทันได้มองอะไรให้ชัด ประตูห้องด้านหลังก็ปิดลงเอง ผลักผู้เล่นทั้งหมดเข้าไปในห้องอย่างสิ้นเชิง พื้นกะพริบวูบสองครั้ง
คราวนี้ลู่หลีเป็นคนที่ตกลงไปยังห้องชั้นล่าง
เขาลืมตาขึ้นระหว่างที่ร่างกำลังหมุนด้วยความเร็วสูง
ความรู้สึกไร้น้ำหนักที่คนทั่วไปแทบทนไม่ไหว ทำให้เขาเพียงขมวดคิ้ว สายตาพร่ามัวไปชั่วขณะระหว่างที่ร่างโคลงเคลง จึงมองรายละเอียดทุกอย่างได้ไม่ชัดนัก แต่กลับเห็นวิธีที่ห้องชั้นล่างก่อรูปขึ้นมา
สิ่งของทุกชิ้นปรากฏขึ้นอย่างแตกกระจาย
ระหว่างที่ผู้เล่นกำลังร่วงหล่นและพลิกคว่ำ สิ่งของเหล่านั้นก็อาศัยช่วงเวลานี้หลอมรวมตัวเองให้กลายเป็นวัตถุสมบูรณ์
คล้ายตัวต่อ ทั้งยังคล้ายจิ๊กซอว์ เศษชิ้นส่วนทยอยพ่นออกมาจากความมืดมิดที่มองไม่เห็นก้นบึ้ง ก่อนจะประกบเข้าหากันอย่างรวดเร็วและต่อกันเป็นห้องที่สมบูรณ์ ทว่ามีสิ่งของถูกพ่นออกมามากเกินไป ส่วนเกินจึงออกไปไม่ได้หลังผนังก่อรูปเสร็จ และกองสุมอยู่บนพื้นทั้งหมด
เพราะตอนที่เพิ่งตกลงมา มีเพียงพื้นที่เชื่อมต่อกันเท่านั้นที่ปรากฏอยู่ ส่วนอีกห้าด้านล้วนเป็นสีดำเลือนราง แรงโน้มถ่วงหมุนเวียนไปมาระหว่างทั้งห้าด้าน ก่อนจะกำหนดให้ด้านหนึ่งเป็นเพดานในท้ายที่สุด