เจ้าก้อนสี่เหลี่ยมรับปากว่าคำถามนี้จะไม่ดังไปถึงคนในห้องชั้นบน
แต่ผู้เล่นในห้องชั้นล่างกลับระแวดระวังเสียจนไม่ตอบอะไรเขาเลยแม้แต่คำเดียว
มันรออย่างอดทนอยู่หลายนาที เสียงเครื่องจักรที่แฝงกระแสไฟฟ้าฟังดูเสียดายอยู่ราง ๆ ก่อนจะพูดต่อว่า “ถ้าตอนนี้ยังคิดไม่ออกก็ไม่เป็นไร เดี๋ยวฉันจะกลับมาถามอีกที”
“ขอแค่คุณต้องการฉัน ฉันก็จะอยู่ตรงนี้เสมอ”
อีกด้านของพื้นโปร่งใส ในห้องชั้นบนก็ปรากฏก้อนสี่เหลี่ยมแบบเดียวกันขึ้นมาในตำแหน่งสมมาตร
อารมณ์ของเจ้าก้อนสี่เหลี่ยมสงบลงเล็กน้อย ก่อนจะอธิบายกฎที่ผู้เล่นทุกคนได้ยินชัดเจนว่า
“พวกคุณพบแล้วว่าตรงจุดที่ก้อนสี่เหลี่ยมสีดำสองก้อนบนพื้นเชื่อมต่อกันนั้น สามารถทะลุถึงกันได้ในบางสถานการณ์”
“เพราะพวกคุณช่วยฉันหาสิ่งแรกพบ
ดังนั้นในห้องนี้ ขอเพียงตอบคำถามของฉันได้สักสองสามข้อ
ฉันก็จะย้ายก้อนสี่เหลี่ยมออกไปชั่วคราว เปิดช่องว่างให้คนหนึ่งคนกลับจากห้องชั้นล่างไปยังห้องชั้นบนได้
คำตอบหนึ่งข้อแลกกับเวลาให้คนหนึ่งคนผ่านทางได้สามวินาที”
“เหมือนอย่างนี้”
เพื่อพิสูจน์คำพูด ก้อนสี่เหลี่ยมสีดำบนพื้นก็จมลงอย่างรวดเร็วในตำแหน่งสมมาตร จากเดิมสูงเท่าก้อนสองก้อน กลายเป็นสูงเท่าก้อนเดียว แล้วแบนราบลงจนเหลือเพียงเส้นสีดำ ก่อนจะกลายเป็นช่องสี่เหลี่ยมทะลุพื้นในที่สุด