มิเรลล่าก็นำใบไม้จากดันเจี้ยนกลับมายังห้องแห่งราตรีเกมเช่นกัน
เธอก็ได้เห็นความปรารถนาของตัวเอง
เป็นแมวดำสามตัว ตัวหนึ่งชรา สองตัวเด็กซุกซน คลอเคลียอยู่แทบเท้าเธอ กลิ้งเกลือกแล้วพลิกเผยให้เห็นพุง
เธอลูบไล้แผ่วเบาในอากาศ ไม่อยากถอดผ้าปิดตาลง
“ฉันรู้ว่าพวกเธอตายไปตั้งนานแล้ว”
“แต่ฉันอยากให้ค่ำคืนนี้ยาวนานอีกสักหน่อย”
จนกระทั่งแมวทั้งสามหยอกล้อต่อสู้กันพลางล่อเธอให้เดินไปยังประตูสู่ออกจากราตรีเกม เธอจึงถอดผ้าปิดตาออก เฝ้ามองบานประตูอันว่างเปล่าอย่างเหม่อลอย
ก่อนเข้าร่วมเกมภูตมรณะ เธอเคยใช้ชีวิตอยู่ใน “ดินแดนตะวันตกที่มนุษย์จำนวนมากถูกเผ่าแมลงเกาะกิน” ณ ที่นั่น แมวดำคือครอบครัวที่เธอยอมรับ
-
เธอเกิดในคอกแกะ
ในชั่วขณะที่ถือกำเนิด เธอก็มีความทรงจำและความสามารถในการคิด
หญิงคนนั้นที่เป็นมารดาในนาม ร้องกรีดร้องแล้วตายไปในพริบตาที่คลอดเธอ
เธอใช้ดวงตาของทารกมองดูสตรีเปลือยเปล่าผู้นี้ซึ่งกำลังคลุกเคล้ากับแพะดำตัวผู้ตัวมหึมา ร่างของเธอเย็นเฉียบ ซีดขาว และบวมเป่งราวกับลูกโป่ง
ฝ่ายบิดาในนามซึ่งเป็นแพะดำ พอเธอกำเนิดก็วิ่งเข้าชนผนังคอกแกะอย่างบ้าคลั่ง หักเขาของตัวเองเพื่อฆ่าตัวตาย
เธอมองดูแพะตัวนั้นล้มลงตรงหน้าราวกับภูเขา ใบหน้าพิลึกน่าขนลุกถูกระบายด้วยสีย้อมสีสันเป็นสัญลักษณ์และอาคมราวกับพิธีบูชายัญ