“ผู้ชมทุกท่าน วันนี้เป็นวันสุดท้ายของรายการตอนนี้แล้ว ทุกคนคงตั้งตารอตอนหน้ากันอยู่ใช่ไหมคะ?”
เหอเจียเจียยิ้มตามแบบฉบับให้กล้อง เผยให้เห็นฟันขาวสะอาด
[ใช่เลย พรุ่งนี้ก็เริ่มตอนใหม่แล้ว เร็วจัง สิบห้าวันนี้ฉันไม่ได้ดูละครเรื่องไหนเลย ดูแต่รายการนี้ สนุกกว่าพวกดาราท่องบทตั้งเยอะ]
[พูดตามตรง ตอนนี้สนุกได้ก็เพราะเมิ่งหยางคนไร้แววคนนี้นี่แหละ ไม่รู้ว่าตอนหน้าเขาจะได้ออกหรือเปล่า]
[ฉันรู้อยู่แล้วว่าตอนหน้าฉินเหวยต้องออกแน่ เขารอมาสิบกว่าวันแล้ว]
[เฮ้อ ฉินเหวยนี่จะเป็นยอดคนหรือหมอผีก็ต้องดูวันนี้แล้วว่าจะหาหลักฐานเจอไหม]
[ยังไงพรุ่งนี้ก็ขอให้ฉายต่อก็พอ ตอนนี้แค่ไม่ได้ดูวันเดียวก็รู้สึกทรมานแล้ว]
...
หัวข้อที่เหอเจียเจียหยิบยกขึ้นมาทำให้ผู้ชมในห้องถ่ายทอดสดสนใจขึ้นมาทันที ยอดผู้ชมพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว เพราะใครจะอยากดูคนตักอุจจาระไปเรื่อย ๆ กันล่ะ
“ฉันรู้ว่าทุกคนคงตั้งตารอตอนหน้ากันอยู่ แต่ฉันมีทั้งข่าวดีและข่าวร้ายจะบอก อยากฟังข่าวไหนก่อนคะ? พิมพ์ข้อความไว้ในห้องถ่ายทอดสดได้เลยค่ะ ข่าวดีพิมพ์ 1 ข่าวร้ายพิมพ์ 2”
อะไรนะ?
ยังมีทั้งข่าวดีและข่าวร้ายอีกเหรอ
ห้องถ่ายทอดสดพลันคึกคักขึ้นมา
[11111111! ฉันชอบกินของอร่อยก่อน]
[1! ชีวิตฉันก็ลำบากพอแล้ว ข่าวร้ายของตัวเองมีเป็นกอง]
[2! ฉันอยากฟังข่าวร้ายก่อน ขมก่อนแล้วค่อยหวาน]
[2! เวลากินข้าวฉันชอบกินของไม่อร่อยให้หมดก่อน แล้วค่อย ๆ ลิ้มรสของอร่อย]