“เป็นเนื้อคนไม่ผิดแน่ ตอนนี้แค่ให้ลุงอู๋ตรวจเทียบกับข้อมูลของหลิวฝู่กุ้ย ถ้าตรงกันก็ยืนยันได้ว่าหลิวฝู่กุ้ยตายแล้วจริง ๆ”
ซ่งซือดูเสร็จก็ส่งหลักฐานล้ำค่าชิ้นนี้ให้ลุงอู๋
ทุกคนหยุดงานเก็บมูลสัตว์ที่ทำอยู่ แล้วมารวมตัวกันยืนรอผลเงียบ ๆ
บ่ายสี่โมง เหลือเวลาอีกหนึ่งชั่วโมงก่อนรายการจะจบ
“ผลออกแล้ว!” ลุงอู๋ชี้หน้าจอด้วยมือที่สั่นระริก
หน้าจอแบ่งออกเป็นสองฝั่ง เส้นกราฟสารพัดที่ไม่มีใครอ่านรู้เรื่องเริ่มเคลื่อนไหวไปมาบนจอ
【กำลังตรวจเทียบแล้ว ขอแค่ผลตรงกันก็เรียบร้อย】
【ตื่นเต้นชะมัด ตอนลูกสาวเช็กผลสอบเกาเข่ายังไม่ตื่นเต้นขนาดนี้เลย】
【เมิ่งหยางยังยืนใจเย็นอยู่ได้อีก เขาไม่ตื่นตระหนกเลยจริง ๆ】
【เขาจะตื่นตระหนกไปทำไม นี่วันสุดท้ายแล้ว】
...
เหอเจียเจียยกไมโครโฟนขึ้นจ่อเมิ่งหยาง
“เมิ่งหยาง ตอนนี้เราพบนิ้วของหลิวฝู่กุ้ยแล้ว คุณยังมีอะไรจะพูดอีกไหม?”
เมิ่งหยางโน้มศีรษะเข้าใกล้ไมโครโฟน สายตาจับจ้องหน้าจอ น้ำเสียงราบเรียบแต่หนักแน่น
“พวกเราไม่ได้ฆ่าใคร และไม่ได้หั่นศพ”
สีหน้าเหอเจียเจียชะงัก เดิมทีเธอคิดว่าจะได้กล่าวปิดรายการก่อนเวลา ไม่คิดว่าเมิ่งหยางจะยังยืนกรานไม่เปลี่ยนใจ
เมิ่งหยางเองก็จนปัญญา ระบบยังไม่แจ้งว่าภารกิจสำเร็จ เขาจึงทำได้แค่รอต่อไป
ยิ่งไปกว่านั้น ตำรวจก็ยังไม่พบหลักฐานจริง ๆ
【ยืนกรานไปก็ไม่มีความหมาย】
【นับถือในความมุ่งมั่นนะ แต่จริง ๆ ไม่จำเป็นหรอก】
【แถบความคืบหน้าตั้งเก้าสิบเปอร์เซ็นต์แล้ว ยังจะฝืนไปทำไม】
【เฮ้อ】
【ดูเร็ว ผลตรวจเทียบออกแล้ว!】