คราวนี้เอง คนในห้องแชตสดก็ตื่นเต้นขึ้นมาทันที
เพราะข้างในนั้นมีศพของลุงใหญ่วางอยู่
[โห คนไร้แววคนนี้จะทำอะไรน่ะ?]
[เตรียมย้ายที่แล้วเหรอ?]
[ยังจงใจปิดบังหลูเฟยอีก หรือคิดจะใส่ร้ายหลูเฟยของพวกเรากันแน่]
[จุ๊ ๆ ฉันว่าแล้วว่าหนุ่มคนนี้คิดอะไรลึกซึ้ง ต่อหน้าทำดีกับน้องสาว ลับหลังไม่รู้กำลังคิดอะไรอยู่]
เมิ่งหยางหยิบลวดเหล็กออกมา คราวนี้ใช้เวลาแค่สิบวินาทีก็เปิดประตูบ้านพี่หลี่ได้
เขามองไปรอบ ๆ อย่างระมัดระวัง ก้มลงสวมที่หุ้มรองเท้า แล้วเดินเข้าไป
ประตูถูกล็อก
คนในห้องแชตสดจึงมองอะไรไม่เห็นอีก
สิบนาทีต่อมา ประตูเปิดออกแง้มหนึ่ง เมิ่งหยางเดินออกมา
[นี่หมายความว่ายังไง? กลางดึกกลางดื่นเข้าไปดูศพเหรอ?]
[คงไม่วางใจมั้ง ยังไงนั่นก็ศพ กลัวว่าจะมีอะไรผิดพลาด]
[ไม่เข้าใจเลย ตอนนี้ฉันยิ่งไม่เข้าใจคนไร้แววคนนี้เข้าไปใหญ่]
[เทพฉินเหวยอยู่ไหม ออกมาอธิบายหน่อยสิ]
[เรื่องนี้ไม่ต้องถึงมือเทพหรอก พูดง่าย ๆ ก็คือฆ่าคนแล้วใจไม่สงบ เลยต้องแวะไปดูเป็นระยะ ด้วยสภาพจิตใจแบบนี้ เจอทีมสามคนเมื่อไหร่ก็โป๊ะแตกในพริบตา]
...
ตอนแรกทุกคนคิดว่าเมิ่งหยางออกมาแล้วจะกลับเข้าห้องไปนอนทันที
แต่ไม่คิดว่าเขาจะกลับเข้าบ้านไปครู่หนึ่ง แล้วก็เดินออกมาอีกครั้ง จากนั้นตรงลงบันได ออกจากหมู่บ้านจัดสรร แล้วหายลับไปในความมืดอย่างรวดเร็ว
[คราวนี้เขาออกไปทำอะไรอีกล่ะ?]
[หมอนี่เป็นเทพแห่งราตรีหรือไง]
[หรือว่าจะออกไปวิ่งกลางดึก?]