ครั้งนี้เป็นกิจกรรมให้ประชาชนร่วมกันส่งเบาะแส เขาจะต้องแสดงฝีมือให้เห็นสักหน่อย
อย่างที่หัวหน้าเจาพูดไว้ ศพไม่มีทางหายไปเองโดยไม่มีเหตุผล เมิ่งหยางต้องใช้วิธีอะไรบางอย่างแน่นอน
เขามองหน้าจอ ในห้องไลฟ์ของเมิ่งหยาง อีกฝ่ายกำลังนอนเล่นเกมอยู่บนเตียงอย่างสบายอารมณ์ ไม่ได้กังวลเรื่องศพเลยแม้แต่น้อย
ฮึ!
ฉินเหวยหัวเราะเยาะ แล้วหยิบสมุดออกมาจัดระเบียบความคิด เขาจดเรื่องราวตลอดสิบกว่าวันที่ผ่านมา ตั้งแต่ต้นจนจบลงในสมุด ก่อนจะเริ่มครุ่นคิด
จู่ ๆ ดวงตาของเขาก็เป็นประกาย
กระบวนการก่อเหตุส่วนใหญ่เกิดขึ้นภายใต้กล้องไลฟ์ แต่มีช่วงเวลาหนึ่งที่ทุกคนกลับมองข้ามไป
นั่นคือตอนที่เมิ่งหยางเอาศพไปไว้ที่บ้านข้าง ๆ หลังจากนั้นเขาก็แวะไปดูแทบทุกคืน แต่ละครั้งใช้เวลาไม่นาน
แต่!!!!!
นั่นเป็นเพียงเวลาสั้น ๆ ที่พวกเขามองเห็นเท่านั้น
ถ้าตอนดึกสงัด เมิ่งหยางแอบลอดเข้าไปทางหน้าต่างหรือทางอื่นล่ะ? แบบนั้นเขาก็มีเวลาก่อเหตุเหลือเฟือ
เขาสามารถ...ทำอะไรได้ตั้งหลายอย่าง
พอคิดถึงตรงนี้ ฉินเหวยก็รีบเปิดคอมพิวเตอร์ แล้วเริ่มพิมพ์ข้อความลงในห้องไลฟ์
ไม่นาน ข้อความยาวเหยียดก็ปรากฏขึ้นบนหน้าจอแชตของห้องไลฟ์
【ฉินเหวย: ความเห็นของผมเกี่ยวกับปริศนาศพหลิวฝู่กุ้ย ทุกคนก็คงรู้ว่าผมกำลังจะเข้าร่วมรายการตอนหน้า ดังนั้นรายการตอนนี้ผมจึงดูไปเกือบหมดแล้ว
ในฐานะนักแสดงมากประสบการณ์ ผมจะศึกษารายละเอียดของทุกอาชีพที่ต้องรับบทเสมอ เพราะอย่างนั้นผมจึงอ่านนิยายนักสืบมาหมดทุกเล่ม