หัวหน้าเจาชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนดวงตาจะเป็นประกายขึ้นมาทันที เขาพูดเสียงดังว่า
“อธิบดีนี่หลักแหลมจริง ๆ!”
“ไสหัวไป! รีบนอนซะ ทางทีมงานรายการฉันก็โทรไปบอกแล้ว อ้อ แล้วก็เริ่มตั้งแต่พรุ่งนี้ ควบคุมตัวเมิ่งหยางกับน้องสาวให้อยู่แต่ในบ้าน ห้ามพวกเขาทำอะไรอย่างอื่นอีก
ฉันไม่เชื่อหรอกว่าคนหลายแสนคนช่วยกันหาแล้วจะหาศพไม่เจอ หึ!”
หลังวางสาย หัวหน้าเจาก็กำหมัดด้วยความตื่นเต้น
“หัวหน้าเจา อธิบดีว่าไงบ้าง” หวู่เฒ่ากับซ่งน้องตัวอ่อนยวบ ผ่อนคลายลงทันที
“อธิบดีบอกว่าคดียังปิดไม่ได้ ให้พวกเราหาศพต่อไป”
“หา?! มีศพจริง ๆ เหรอ!” ทั้งสองร้องอุทานด้วยความตกใจ
“ใช่ อธิบดียืนยันกับทีมงานรายการแล้ว อีกอย่าง อธิบดีบอกว่าให้คืนนี้นอนพักผ่อนให้เต็มที่ พรุ่งนี้เช้าตรู่จะออกประกาศ เชิญชวนทุกคนมาช่วยกันไขคดี แบบนี้นอกจากจะได้เบาะแสจากทุกคนแล้ว ยังช่วยให้ประชาชนเข้าใจงานสืบสวนคดีอาญาด้วย”
หวู่เฒ่าเอียงตัวเล็กน้อย หันหน้าเข้าหากล้อง แล้วยกนิ้วโป้งขึ้นพร้อมตะโกนเสียงดังว่า
“อธิบดีมีวิสัยทัศน์กว้างไกลจริง ๆ!”
พูดจบ เขาก็สะกิดซ่งน้องที่ยังยืนอึ้งอยู่
ซ่งน้องเข้าใจทันที จึงทำตามเขาแล้วพูดว่า
“อธิบดีมีวิสัยทัศน์กว้างไกลจริง ๆ!”
หวู่เฒ่าหน้าดำคร่ำเครียด บอกให้ทำตาม ไม่ได้บอกให้พูดเหมือนกันทุกคำเสียหน่อย
……
วันที่ 17 มีนาคม วันที่ 13
ประกาศฉบับหนึ่งปรากฏบนเว็บไซต์ทางการของสถานีตำรวจ
《ประกาศรับเบาะแสคดีหลิวฝู่กุ้ย》
【ถึงประชาชนทุกท่าน:
วันที่ 5 มีนาคม หลิวฝู่กุ้ย ประชาชนในพื้นที่ ถูกฆาตกรรม และจนถึงขณะนี้ยังไม่พบศพ