เมิ่งหยางยังไม่ทันได้พูด หลูเฟยก็โผล่ออกมาจากด้านหลัง แทรกขึ้นมาแซว
“พวกคุณเล่นกันแบบนี้ก็ไม่แฟร์สิ ในรายการสู้เขาไม่ได้ ก็เลยคิดจะดึงตัวเขาไปเข้าพวกนอกจอหรือไง”
“พี่ อย่าไปฟังพวกเขานะ พี่รับปากฉันแล้วว่าจะเข้าร่วมรายการ”
แม้จะมองไม่เห็นหน้าหลูเฟย แต่พอได้ยินเสียง หัวหน้าเจาก็จำได้ทันทีว่าเป็นเธอ
“คุณหลู เรื่องนี้ไม่ขัดกันสักหน่อย เขาก็ยังเข้าร่วมรายการเหมือนเดิม มีเมิ่งหยางอยู่ด้วยพวกเราก็ได้ประโยชน์ไม่น้อยแล้ว ส่วนในชีวิตจริง ถ้ามีคดีอะไร เขาก็ช่วยพวกเราได้ด้วย ใช่ไหม เมิ่งหยาง” หัวหน้าเจามองเมิ่งหยางด้วยสีหน้าคาดหวัง
เมิ่งหยางนิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนพยักหน้า
“ผมเข้าร่วมรายการแน่นอนอยู่แล้ว แต่ถ้าหัวหน้าเจามีคดีที่จัดการยาก ผมก็ช่วยได้ครับ”
หัวหน้าเจาได้ยินแล้วก็ดีใจสุดขีด
“ฮ่า ๆ ๆ ดี ดีมาก มีตัวประหลาดอย่างนายมาร่วมด้วย ต่อไปยังจะมีคดีอะไรที่พวกเราไขไม่ได้อีกล่ะ”
เมิ่งหยางหน้าดำ “หัวหน้าเจา ใช้คำว่าตัวประหลาดชมคน มันเหมาะสมตรงไหนครับ”
“เหมาะสิ คำว่าตัวประหลาดเหมาะกับนายที่สุดแล้ว”
ทุกคนหัวเราะกันครืน แม้แต่หลูเฟยก็หัวเราะตามไปด้วย
พอเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น เมิ่งหยางกับหลูเฟยก็ออกไปกินข้าวข้างนอกไม่ได้ ได้แต่กลับโรงแรมแล้วสั่งส่งอาหาร
ขณะเดียวกัน คลิปที่เมิ่งหยางบังเอิญเจอคดีฆาตกรรมระหว่างทางก็แพร่กระจายไปทั่วอินเทอร์เน็ต
【ผู้เชี่ยวชาญล่ะ ผู้เชี่ยวชาญอยู่ไหน】