หลังจัดการตรวจสอบทุกอย่างเสร็จแล้วยังพอมีเวลา พอนึกได้ว่าพรุ่งนี้ต้องไปแถวบ่อปลาอีก เสิ่นเฉียวก็เริ่มสานลอบปลาและลอบกุ้งขึ้นมาอีกครั้ง
ของพวกนี้เธอทำไว้ชิ้นใหญ่ทั้งหมด เผื่อเกิดเหตุไม่คาดฝันจึงสานลอบปลาไว้ 4 ใบ ส่วนลอบกุ้ง 2 ใบ ลอบกุ้งแบบนี้ใช้จับปูได้ด้วย
เตรียมการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว เวลาก็ดึกมาก เสิ่นเฉียวรีบจัดการธุระส่วนตัวให้เสร็จแล้วขึ้นเตียงพักผ่อน
เช้าวันต่อมา พอนาฬิกาปลุกดัง เธอก็ลุกพรวดจากเตียงทันที
เธอดื่มน้ำแร่จากมิติส่วนตัวไปแก้วใหญ่ แล้วเริ่มทำอาหารเช้า
ต้มเนื้อวัวหม้อใหญ่ ใส่ขึ้นฉ่ายน้ำลงไปด้วย ได้ทั้งเนื้อทั้งผัก
มีแต่เธอนี่แหละที่กินเนื้อล้วนตั้งแต่เช้าตรู่ ร่างนี้ขาดทุกอย่าง สูงเกือบ 1.8 เมตร แต่ผอมจนเหลือแต่หนังหุ้มกระดูก
พูดถึงคนในโลกดินแดนรกร้างแล้ว ทุกคนสูงกันมากจริง ๆ แต่แต่ละคนกลับขาดสารอาหาร ผอมเหมือนไม้ไผ่ที่เดินได้
เนื้อวัวรสชาติดีมาก แต่กินไปได้ครึ่งเดียวเธอก็ไม่ไหวแล้ว จึงเก็บเข้ามิติส่วนตัวไว้กินทีละน้อย
ส่วนปลาและกุ้งที่กินได้ เธอยังไม่ได้ทำ เพราะเครื่องปรุงยังไม่ครบ อีกอย่างก็ไม่อยากกินแบบต้มเปล่า ๆ
เย็นนี้กลับไปแล้วค่อยแวะไปดูลุงวังว่ามีต้นหอม ขิง และกระเทียมขายหรือเปล่า
กินอิ่มดื่มเต็มที่แล้ว เธอก็หยิบอุปกรณ์ออกเดินทางอีกครั้ง มุ่งตรงไปยังบ่อปลาใหญ่
คนที่ออกไปเก็บของต่างเร่งรีบกันทั้งนั้น ฟ้าข้างนอกยังมืดมิด มองเห็นเพียงแสงสีขาวจาง ๆ ตรงขอบฟ้าทางทิศตะวันออก