ตรวจปลาและกุ้งทั้งหมดเสร็จเรียบร้อย เวลาก็ล่วงเลยไปกว่าสองชั่วโมงแล้ว
ที่เหลือมีเพียงหอยกาบแม่น้ำตัวใหญ่เท่าอ่างเหล็ก ได้ยินมาว่าหอยกาบแบบนี้บางครั้งก็มีไข่มุกอยู่ข้างใน ไม่รู้ว่าในยุคดินแดนรกร้าง ไข่มุกยังมีราคาอยู่หรือเปล่า
ความทรงจำของเจ้าของร่างเดิมก็ไม่มีความรู้เกี่ยวกับเรื่องนี้
ช่างเถอะ ไม่ว่าไข่มุกจะมีค่าหรือไม่ เนื้อหอยกาบกินได้ ขอแค่มีระดับรังสีต่ำถึงปานกลางก็พอ
แต่ปัญหาคือเปลือกหอยกาบแข็งมาก เธอจะเปิดเปลือกที่แข็งขนาดนี้ได้อย่างไร?
เธอลองใช้เคียวดูแล้ว พบว่าเปลือกหอยปิดแน่นเกินไป ร่องแคบมาก ใบมีดของเคียวก็หนาเกินกว่าจะสอดเข้าไปได้
จากนั้นจึงลองใช้มีดทำครัว ไม่น่าเชื่อว่าจะสอดเข้าไปได้อย่างง่ายดาย
เสิ่นเฉียวถือมีดทำครัว ค่อย ๆ เลื่อนไปตามร่องเปลือกหอยกาบทีละนิด ใช้เวลาสิบกว่านาที ในที่สุดก็เปิดหอยกาบตัวใหญ่ได้
เนื้อข้างในเยอะจริง ๆ!
เธอรีบเปิดสายรัดข้อมือตรวจสอบทันที
ปี๊บ ๆ รังสีกลายพันธุ์ระดับปานกลาง แนะนำให้กินในปริมาณพอเหมาะ!
ให้ตายเถอะ นี่เป็นหอยกาบกลายพันธุ์ระดับปานกลางจริง ๆ วันนี้มันวันดีอะไรกันเนี่ย?
เสิ่นเฉียวข่มความตื่นเต้นไว้ แล้วเริ่มคุ้ยเนื้อหอยกาบ
ไม่นานเธอก็เจอของกลม ๆ ขนาดเท่าไข่ไก่ อะไรกัน ไข่มุกเม็ดใหญ่ขนาดนี้เลยหรือ? แบบนี้จะเอาไปห้อยคอได้ยังไง?