เก็บของในแดนร้าง เปิดฉากก็เจอวัวกลายพันธุ์

ตอนที่ 25 แลกแต้ม

8 นาที· 1.8K คำ

แต่ดูจากความเร็วในการจับของเธอ คาดว่าอีกสักสองวันก็น่าจะเสร็จแล้ว

เธอไม่ได้คิดจะจับปลาและกุ้งในนั้นจนหมด อย่างไรก็ต้องใช้ทรัพยากรอย่างยั่งยืน

เพราะอย่างนั้น พอถึงช่วงท้าย ๆ ตาข่ายของกรงดักที่เธอสานไว้จึงมีช่องค่อนข้างใหญ่ ปลาหรือกุ้งตัวเล็ก ๆ สามารถหนีออกไปได้

พวกมันจะได้เติบโตและขยายพันธุ์ต่อในบ่อนี้ พอโตแล้วเธอค่อยกลับมาจับอีกครั้ง

เมื่อเลิกงานในวันนั้น เธอก็ทำเหมือนเมื่อวาน เข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้าในมิติส่วนตัว จากนั้นกลิ้งคลุกดินจนตัวเปื้อนมอมแมม แล้วค่อยสะพายตะกร้ากลับบ้าน

เมื่อเจอกลุ่มคนกลุ่มใหญ่ที่กลับจากเก็บของ เธอก็แสร้งทำหน้าไร้อารมณ์ เดินโซเซเหมือนหมดแรง

เอาเข้าจริงก็ไม่ต้องแสร้งเลย งานหนักขนาดนี้ทำเอายิ้มไม่ออกจริง ๆ แถมระยะทางขากลับก็ยาวจนขาของเธอแทบไม่ใช่ของตัวเองแล้ว

ต้องซื้อรถให้ได้! ต่อให้เป็นจักรยานมือสองเก่า ๆ สักคันก็ยังดี

เสิ่นเฉียวมองรถที่แล่นผ่านไปข้างกายด้วยความอิจฉา ความปรารถนาที่จะมีพาหนะเป็นของตัวเองพุ่งขึ้นถึงขีดสุด

แต่เธอก็รู้ดีว่า สภาพแวดล้อมที่เธออาศัยอยู่ในตอนนี้ ต่อให้ซื้อรถมาได้ วันรุ่งขึ้นก็คงเหลือแค่ล้อ

ความปลอดภัยในเขตดีไม่ค่อยดีนัก ถ้าอยากซื้อรถ ก็คงต้องรอจนย้ายไปเขตซีเสียก่อน

ตลอดสองวันถัดมา เสิ่นเฉียวไปจับปลาที่บ่อเล็ก ๆ แห่งนั้นตอนกลางวัน พอตกกลางคืนก็กลับไปตรวจดูของที่เก็บได้

ถึงจะเหนื่อยมาก แต่สภาพจิตใจกลับฮึกเหิม ความรู้สึกที่ได้ของกลับมาทุกวันชวนให้ติดใจจริง ๆ

กระทั่งวันที่สี่ เธอเริ่มรู้สึกว่าปลาและกุ้งที่จับขึ้นมาได้จากกรงดักมีจำนวนน้อยลงเรื่อย ๆ จึงรู้ว่าถึงเวลาต้องเปลี่ยนที่แล้ว

อีกทั้งพลังจิตของเธอยังสัมผัสได้ว่าเริ่มมีสัตว์กลายพันธุ์กระสับกระส่ายอยู่แถวบ่อ ถึงเวลาเปลี่ยนแหล่งเก็บของแล้ว

ตอนนี้ข้างบ่อมีกรงดักที่ทิ้งแล้วกองพะเนิน หินพลังงานส่วนใหญ่ที่ขุดออกจากหัวปลากลายพันธุ์กับกุ้งล็อบสเตอร์กลายพันธุ์ที่กินไม่ได้ในช่วงหลายวันนี้ ถูกป้อนให้มิติส่วนตัว ตอนนี้พื้นที่ในมิติกว้างขึ้นเป็น 300 กว่าตารางเมตรแล้ว

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป