เสียงตรวจวัดดังติ๊ด ๆ ข้างหูไม่หยุด เสิ่นเฉียวก็รีบเข้าร่วมวงตรวจด้วย
เธอเพิ่งรู้ตอนตรวจว่า สิ่งที่ดูคล้ายต้นข้าวชนิดนี้คือพืชที่เรียกว่าหญ้าข้าวนก
พืชชนิดนี้มีรูปร่างคล้ายข้าวมาก ข้อแตกต่างเพียงอย่างเดียวคือ ระหว่างเติบโต รวงข้าวจะโน้มต่ำลงเพราะเมล็ดเต็มรวง ส่วนหญ้าข้าวนกกลับชูยอดสูงอยู่ตลอด
หลายคนคิดว่าอาจเป็นเพราะผลของหญ้าข้าวนกแห้งลีบเกินไป
แต่ความจริงไม่ใช่ เมล็ดของหญ้าข้าวนกมีจำนวนมาก แทบจะกลายเป็นธัญพืชที่กินแทนข้าวได้อยู่แล้ว คุณค่าทางโภชนาการก็ไม่ได้ด้อยกว่าข้าวเลย
หญ้าข้าวนกในโลกดินแดนรกร้างยิ่งผิดธรรมดาเข้าไปใหญ่ ถ้าไม่เคยเห็นหญ้าข้าวนกมาก่อน เสิ่นเฉียวคงสงสัยว่านี่ใช่หญ้าข้าวนกในความทรงจำของเธอจริงหรือเปล่า
นี่มันจะเรียกว่าวัชพืชได้ยังไง? ชัด ๆ ว่ามันคือต้นไม้เล็ก ๆ ของหญ้าข้าวนก โชคดีที่ต้นไม่สูงนัก พอ ๆ กับวัชพืชทั่วไป
แต่เมล็ดหญ้าบนยอดมีไม่น้อยเลย!
ที่สำคัญ เมล็ดยังมีขนาดใหญ่ แต่ละเมล็ดใหญ่เท่าลูกเทนนิส ถ้าตรวจเจอเมล็ดที่มีรังสีระดับต่ำหรือปานกลางสักสองสามเมล็ด ก็พอให้อิ่มได้หลายมื้อแล้ว
ยิ่งไปกว่านั้น นี่คือคาร์โบไฮเดรต ในดินแดนรกร้าง สิ่งที่ผู้คนขาดแคลนที่สุดก็คือคาร์โบไฮเดรต
ด้วยเหตุนี้ หญ้าข้าวนกจึงเป็นพืชที่ผู้คนในโลกดินแดนรกร้างชื่นชอบมากที่สุดชนิดหนึ่ง
เสิ่นเฉียวไม่เคยรังเกียจอาหารที่มีมากเกินไปอยู่แล้ว จึงเข้าร่วมตรวจวัดด้วยอย่างรวดเร็ว