ตอนเสิ่นเฉียวออกมา ก็พบว่ามีคนตามเธออยู่
แต่ก็ไม่แปลก วันนี้เธอใช้เงินก้อนโตขนาดนั้น คงเป็นไปไม่ได้ที่จะไม่ดึงดูดความสนใจของใคร
คิดอยู่ครู่หนึ่ง เธอก็ตัดสินใจว่าจะยังไม่กลับบ้าน ตั้งใจจะพาพวกหนูที่ตามหลังมาพวกนั้นเดินอ้อมเสียหน่อย
เธอเปลี่ยนทิศทาง รถเข็นจึงมุ่งหน้าไปยังเขตบี
“ลูกพี่ เอายังไงดี จะตามต่อไหม?”
ชายหนุ่มผมเหลืองซีด ใบหน้าเจ้าเล่ห์ยื่นหน้าเข้าถามชายที่อยู่ข้างกายเสียงเบา
ชายคนนั้นมองเสิ่นเฉียวที่กำลังเข็นรถอยู่ แววตาเต็มไปด้วยความไม่ยินยอม
เห็นทิศทางก็รู้แล้วว่าเธอกำลังไปเขตบี เด็กสาวคนนี้สวมเสื้อผ้าขาดรุ่งริ่ง นึกว่าใช้ชีวิตอยู่ในเขตดี ใครจะคิดว่าเธอจะควักเงินซื้ออาหารได้มากขนาดนี้
อาหารมากมายขนาดนี้ เพียงพอให้ทั้งครอบครัวใช้ชีวิตสุขสบายไปได้อีกนาน
เดิมทีคิดว่าจะลงมือหลังจากเธอกลับเขตดี ใครจะคิดว่าเด็กสาวคนนี้กลับเตรียมตัวไปเขตบี หรือว่าเขตบีไม่มีอาหาร เธอถึงต้องปลอมตัวมาซื้อที่เขตซี?
“ตามไปก่อน แล้วค่อยดูสถานการณ์”
ชายสองคนเดินตามหลังเสิ่นเฉียว คนหนึ่งอยู่ข้างหน้า อีกคนอยู่ข้างหลัง แน่นอนว่าเธอรู้ตัว พลังพิเศษด้านพลังจิตของเธอเลื่อนขึ้นเป็นระดับ 2 แล้ว จึงรับรู้ความเคลื่อนไหวด้านหลังได้อย่างชัดเจน
สิ่งที่ชายสองคนไม่ทันสังเกตคือ เสบียงบนรถเข็นถูกเสิ่นเฉียวเก็บเข้าไปในมิติส่วนตัวตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้ และเปลี่ยนเป็นของไร้ราคาบางอย่างแทน
เธอมุ่งหน้าไปเขตบีอย่างไม่รีบร้อน ระหว่างทางเลือกเดินแต่ถนนสายหลัก มีผู้คนอยู่ไม่น้อย บางครั้งก็มีหน่วยลาดตระเวนผ่านไป คนที่ตามหลังจึงหาโอกาสลงมือไม่ได้เสียที