ของในเขตแลกเปลี่ยนแห่งนี้ดีจริง ๆ ซื้อของหลายอย่างที่หาไม่ได้ในเขตซีได้ด้วย อย่างเช่นอาวุธที่ล้ำหน้ากว่า ที่เขตซีไม่มีอาวุธพวกนี้เลย
แน่นอนว่าของบางอย่างก็แพงกว่าในตัวเมืองอยู่หน่อย อย่างเช่นอาหาร ซึ่งแพงกว่าในเขตซีเล็กน้อย แต่ก็พอเข้าใจได้ คนที่อาศัยอยู่ที่นี่ล้วนมีเงินมีอำนาจ พวกเขาไม่สนใจหรอกว่าจะต้องจ่ายแต้มเพิ่มอีกหน่อย
เสิ่นเฉียวคิดว่าคงต้องกลับมาเขตแลกเปลี่ยนแห่งนี้อีก เธอถึงกับคิดว่าจะย้ายบ้านมาอยู่เขตซีดีไหม แบบนี้จะได้ใกล้เขตบีขึ้นอีกหน่อย
แต่พอนึกถึงแต้มในสายรัดข้อมือ เธอก็ล้มเลิกความคิดนี้ไปก่อน
แค่ดูจากที่เธอใช้จ่ายแต่ละครั้ง ต่อให้มีแต้มเท่าไรก็ไม่พอ
แต่ก็โทษเธอไม่ได้ ของที่ขาดมีมากเกินไป บางอย่างไม่ซื้อก็ไม่ได้ อย่างเช่นอาหาร เธอต้องเก็บสำรองไว้ให้มาก ไม่อย่างนั้นคงรู้สึกไม่มั่นคง
ตอนกลับถึงเขตดีอีกครั้งก็ใกล้ค่ำแล้ว
คนที่ออกไปเก็บของทยอยกลับมากันหมด เสิ่นเฉียวเข้าห้อง เปิดเครื่องปรับอากาศ เปิดเครื่องกรองอากาศ แล้วก็เปิดเครื่องกำจัดกลิ่น
คืนนี้เธอตั้งใจทำมื้อใหญ่ให้รางวัลตัวเองที่เหน็ดเหนื่อยมาตลอดช่วงนี้
ไข่เป็ดป่าที่เก็บเข้าไปในมิติส่วนตัวคราวก่อน มีอยู่ 2 ฟองที่กินได้ แถมยังเป็นไข่ระดับรังสีต่ำทั้งคู่
ไข่เป็ดที่ใหญ่พอ ๆ กับไข่นกกระจอกเทศแบบนี้ เธอเพิ่งเคยกินเป็นครั้งแรก ไม่รู้ว่าจะรสชาติเป็นยังไง
เริ่มจากทำไข่เป็ดเปรี้ยวหวานก่อน รสชาติน่าจะไม่เลว
