เมื่อความเจ็บปวดทั่วร่างทุเลาลง เสิ่นเฉียวจึงเริ่มสำรวจสภาพของตัวเองอย่างละเอียด
ไม่ดูก็ไม่รู้ พอดูแล้วแทบสะดุ้ง
เธอตกลงมาทับสัตว์กลายพันธุ์ที่ตายแล้วตัวหนึ่ง
แต่พอมองให้ดี สัตว์กลายพันธุ์ร่างยักษ์ใต้ตัวเธอ นี่ไม่ใช่วัวกลายพันธุ์ที่ไล่ตามเธอไม่เลิกหรอกหรือ?
อะไรกันเนี่ย? เห็นเธอตกหน้าผาแล้ววัวกลายพันธุ์ก็ตามลงมาเพื่อฆ่าตัวตายตามหรือไง? ตายตกไปตามกันทั้งคู่เลยหรือ?
เสิ่นเฉียวรีบคลานลงจากซากวัวกลายพันธุ์ แล้วเริ่มนึกย้อนถึงเรื่องที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้
เธอจำได้แค่ว่าตอนนั้นมีกลุ่มคนกำลังเก็บของป่าอยู่ แล้วจู่ ๆ ก็ไม่รู้ว่ามันโผล่มาจากไหน พอปรากฏตัวก็เริ่มพุ่งชนคนไปทั่ว จากนั้นก็ใช้กีบวัวขนาดมหึมาเหยียบคนที่ถูกชนล้มเหมือนเหยียบกองขี้
ขวิดทีเดียวล้มหนึ่งคน เหยียบทีเดียวอีกหนึ่งคน ภาพนั้นช่าง... ไม่แน่ว่าเจ้าวัวน้อยตัวนี้คงคิดว่าพวกมนุษย์เป็นลูกบอลให้มันเหยียบเล่น
เมื่ออยู่ต่อหน้าสัตว์กลายพันธุ์ คนธรรมดาแทบไม่มีทางตอบโต้ได้ ยิ่งไปกว่านั้น วัวกลายพันธุ์ยังนับเป็นสัตว์กลายพันธุ์ขนาดใหญ่ชนิดหนึ่งที่มนุษย์กำลังเผชิญอยู่ในตอนนี้
ลูกวัวตัวใหญ่เท่ารถบรรทุกเล็ก ๆ แค่คิดก็พอจะนึกภาพได้แล้วว่าวัวป่าตัวเต็มวัยจะใหญ่โตขนาดไหน
ไม่รู้เลยว่านี่เป็นโชคร้ายหรือโชคดีกันแน่
โดยทั่วไปวัวป่าจะปรากฏตัวเป็นฝูง ฝูงเล็กอาจมีห้าหกตัว ส่วนฝูงใหญ่อาจมีเป็นสิบตัว
ลูกวัวป่าตัวนี้ไม่รู้ว่าพลัดฝูงมาหรือเปล่า ถึงได้โผล่มาตัวเดียวในเขตเก็บของป่า ไม่รู้เหมือนกันว่าใครไปยั่วโมโหมันเข้า ถ้าเธอรู้ว่าเป็นใคร เสิ่นเฉียวจะซัดให้ตายคามือแน่
เสิ่นเฉียวไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมลูกวัวตัวนี้ถึงไล่ตามร่างเดิมไม่เลิก หลังจากถูกวัวกลายพันธุ์ชนตกหน้าผา โชคดีมากที่เธอตกลงไปติดต้นไม้ต้นหนึ่ง จึงไม่ร่วงลงไปแหลกเป็นก้อนเนื้อ
ส่วนเหตุผลที่ลูกวัวตัวนี้ตกลงมาด้วย เธอไม่รู้เลย เพราะตอนนั้นร่างเดิมหมดสติไปแล้ว
ส่วนที่ภายหลังเธอตกลงมาทับลูกวัวตัวนี้ได้อย่างไร คงเป็นเพราะต้นไม้ที่ร่างเดิมเกี่ยวค้างไว้หัก เธอถึงได้ตกลงมาทับวัวพอดี ต้องบอกว่าคราวนี้เธอทั้งซวยทั้งโชคดีจริง ๆ
ถ้าไม่เป็นแบบนี้ ตอนที่เธอข้ามมาถึงที่นี่ เกรงว่าคงไม่มีโอกาสลืมตาขึ้นมาแล้ว
แต่ตอนนี้สิ่งสำคัญที่สุดคือหาทางออกไปจากที่นี่ให้ได้
เธอกับลูกวัวตัวนี้ตกหน้าผาลงมาพักหนึ่งแล้ว ฟ้ากำลังจะมืด
ยามค่ำคืนในดินแดนรกร้างนั้นอันตรายมาก
แต่การตกจากหน้าผาสูงขนาดนี้ ถึงจะมีลูกวัวช่วยรับแรงกระแทกไปส่วนหนึ่ง ร่างกายนี้ก็ยังบาดเจ็บสาหัส
แม้ตอนนี้เธอจะดื่มยารักษาระดับสูงเข้าไปแล้ว แผลบนร่างกายก็ไม่มีทางหายทันที ยังต้องใช้เวลาฟื้นตัวอยู่ดี
ตอนนี้สิ่งสำคัญที่สุดคือรีบออกจากที่นี่ ใครจะไปรู้ว่าตีนผาด้านล่างจะมีอันตรายที่ใหญ่กว่านี้ซ่อนอยู่อีกหรือเปล่า
เธอลองขยับมือขยับเท้าดู อืม ไม่เจ็บเท่าเมื่อกี้แล้ว อย่างน้อยมือเท้าก็ยังใช้ได้
แผ่นหลังปวดตุบ ๆ ตรงนั้นถูกลูกวัวกลายพันธุ์ชน เป็นบริเวณที่บาดเจ็บหนักที่สุด คงต้องใช้เวลาฟื้นตัวสักหน่อย แต่ไม่มีเลือดไหลแล้ว นับว่าเป็นข่าวดี
เธอเปิดสายรัดข้อมือที่สวมอยู่ เพื่อตรวจสอบตำแหน่งปัจจุบัน
สายรัดข้อมือทุกอันมีระบบระบุตำแหน่ง จึงตรวจสอบได้สะดวกมาก
แต่พอเห็นว่าตอนนี้ตัวเองอยู่ห่างจากเขตปลอดภัยกว่าสี่สิบกิโลเมตร เสิ่นเฉียวก็ยังอดสบถออกมาไม่ได้
ฟ้ากำลังจะมืด หรือคืนนี้เธอต้องเดินฝ่าความมืดไปอีกกว่า 50 กิโลเมตร?
นั่นเป็นไปไม่ได้เลย
ดูท่าวันนี้คงหนีไม่พ้นต้องค้างคืนกลางป่า สิ่งสำคัญที่สุดตอนนี้คือหาที่กำบังที่ปลอดภัยให้เจอก่อน
เสิ่นเฉียวรีบกวาดตามองรอบ ๆ ก่อนฟ้ามืด
ตอนนี้เธออยู่ตรงตีนผา นอกจากตัวเธอกับลูกวัวกลายพันธุ์ข้างกายแล้ว สิ่งที่มองเห็นได้ก็มีแต่พืชสูงใหญ่หลากชนิดและพงไม้หนาทึบ
พืชพวกนี้ดูคุ้นตาแต่ก็ชวนให้รู้สึกแปลกหน้า เสิ่นเฉียวไม่ได้คิดมาก เธอกำลังมองหาต้นไม้ที่สูงเป็นพิเศษ หรือไม่ก็ถ้ำตรงหน้าผาอะไรทำนองนั้น
การค้างคืนบนต้นไม้ไม่ใช่ประสบการณ์ที่ดีนัก แต่ก็ช่วยไม่ได้ อย่างน้อยก็ปลอดภัยกว่านอนอยู่บนพื้นดิน
แน่นอนว่าถ้ามีถ้ำก็คงดีกว่า น่าเสียดายที่กวาดตามองรอบหนึ่งแล้วไม่เห็นถ้ำ มีแต่ต้นไม้สูงใหญ่เต็มไปหมด
เสิ่นเฉียวไม่มีเวลาหาอย่างละเอียดแล้ว ท้องฟ้ามืดลงเรื่อย ๆ
เธอตัดสินใจเด็ดขาด คืนนี้จะค้างบนต้นไม้ไปก่อน ไว้เอาชีวิตรอดให้พ้นคืนนี้แล้วค่อยว่ากัน
เธอเพิ่งยกเท้าขึ้น เตรียมขยับไปทางต้นไม้ใหญ่ แต่ก่อนออกเดินก็หันกลับไปมอง “เพื่อนบ้าน” ของตัวเองอีกครั้ง
ในยุคดินแดนรกร้าง ผู้คนส่วนใหญ่ดำรงชีวิตด้วยการเก็บพืชกลายพันธุ์ แน่นอนว่านี่หมายถึงคนธรรมดาเป็นหลัก
คนที่มีฝีมือการต่อสู้สูงหน่อยก็พอจะรับมือสัตว์กลายพันธุ์ขนาดเล็กได้
ส่วนสัตว์กลายพันธุ์ขนาดใหญ่ ต้องพึ่งทีมทหารรับจ้างกับทีมล่าสัตว์
พืชและสัตว์ในดินแดนรกร้างไม่ได้กินได้ทั้งหมด คำว่ากินได้ในที่นี้หมายถึงมีค่ารังสีอยู่ในระดับปลอดภัย
โดยทั่วไปพืชและสัตว์กลายพันธุ์แบ่งได้เป็นระดับรังสีสูง ปานกลาง และต่ำ แน่นอนว่ายังมีพืชที่ไม่มีรังสีด้วย แต่คนธรรมดาอย่างเธอไม่มีโอกาสได้เห็นของแบบนั้น
พืชและสัตว์ที่มีรังสีสูงห้ามกินเด็ดขาด เพราะจะทำอันตรายต่อร่างกายโดยตรง
ของที่มีรังสีปานกลางกินได้เพียงเล็กน้อย แต่ก็ยังเป็นอันตรายต่อร่างกาย รังสีที่เข้าสู่ร่างกายจะไม่หายไปเอง แต่จะสะสมอยู่ภายในเป็นเวลานาน หากสะสมถึงระดับหนึ่งจนเกินค่าปลอดภัย ร่างกายก็จะเน่าเปื่อยและเสียชีวิต
สำหรับกรณีนี้มียาขจัดรังสีโดยเฉพาะ แต่ราคายาค่อนข้างสูง ครอบครัวที่ฐานะไม่ดีจำนวนมากรับภาระไม่ไหว ดังนั้นชาวดินแดนรกร้างที่ใช้ชีวิตอยู่ในสังคมระดับล่างจึงมักมีค่ารังสีในร่างกายสูง
ส่วนอาหารที่มีรังสีต่ำยิ่งไม่ต้องพูดถึง มีเพียงคนที่ฐานะดีในเขตปลอดภัยเท่านั้นที่ได้กิน
ชาวชุมชนแออัดหลายคน ต่อให้เก็บอาหารที่มีรังสีต่ำหรือปานกลางมาได้ ส่วนใหญ่ก็ยังไม่กล้ากินเอง แต่เอาไปขายในเขตแลกเปลี่ยนเพื่อแลกสารอาหารอัดเม็ด
สารอาหารอัดเม็ดราคาถูกกว่า แต่คุณค่าทางโภชนาการย่อมสู้ของกินตามธรรมชาติไม่ได้
แต่ชาวชุมชนแออัดเป็นคนระดับล่าง แค่มีชีวิตรอดได้ก็นับว่าดีมากแล้ว ใครจะกล้าหวังว่าจะได้กินอาหารธรรมชาติทุกวัน
ลูกวัวตรงหน้าที่ตัวใหญ่เท่ารถบรรทุกเล็ก ๆ ตัวนี้ มีโอกาสสูงว่าจะมีรังสีระดับสูง เพราะสัตว์มีรังสีมากกว่าพืชมาก
มีเพียงคนโชคดีไม่กี่คนเท่านั้นที่อาจเจอสัตว์กลายพันธุ์ซึ่งมีรังสีระดับต่ำ
แม้สัตว์กลายพันธุ์ส่วนใหญ่จะมีรังสีระดับสูง แต่พวกมันก็มีข้อดีอย่างหนึ่งที่พืชกลายพันธุ์เทียบไม่ติด นั่นคือภายในร่างกายมีหินพลังงาน
เสิ่นเฉียวคิดว่าลูกวัวตัวนี้จะมีหินพลังงานอยู่ข้างในหรือเปล่า ถ้ามี เธอก็จะเอาไปแลกคะแนนได้มากขึ้น เพราะถ้าอยากใช้ชีวิตให้ดี นอกจากต้องมีของกินแล้ว ยังต้องมีของใช้จำเป็นอีกหลายอย่าง
ตอนนี้ของที่เธอสะสมไว้ในมิติส่วนตัวหายไปหมดแล้ว ส่วนร่างเดิมก็เป็นคนจนกรอบ เสิ่นเฉียวจึงต้องคิดเผื่อชีวิตในวันข้างหน้า
เมื่อนึกถึงตรงนี้ เสิ่นเฉียวยกข้อมือขึ้น ตั้งใจตรวจสอบดูก่อน
ปี๊บ ๆ วัวกลายพันธุ์ที่มีรังสีระดับต่ำ แนะนำให้บริโภค!
หา? รังสีระดับต่ำงั้นเหรอ?
เสิ่นเฉียวคิดว่าตัวเองฟังผิดไป เสียงจากสายรัดข้อมือเบามาก เธอจึงตรวจซ้ำอีกครั้งอย่างไม่อยากเชื่อ
ปี๊บ ๆ วัวกลายพันธุ์ที่มีรังสีระดับต่ำ แนะนำให้บริโภค!
ฮ่า ๆ～
ฮ่า ๆ～
ตอนนี้เสิ่นเฉียวอยากเงยหน้าหัวเราะให้ฟ้าสามครั้งเหลือเกิน สวรรค์คุ้มครอง ในที่สุดเสิ่นเฉียวคนนี้ก็มีโชคดีแบบนี้กับเขาบ้าง!
หลังจากตื่นเต้นจนพอใจแล้ว เสิ่นเฉียวก็รีบเก็บวัวกลายพันธุ์ทั้งตัวเข้าไปในมิติส่วนตัว
โชคดีที่มิติส่วนตัวยังมีพื้นที่เหลือ 50 ตารางเมตร ไม่อย่างนั้นถ้าขนวัวตัวใหญ่ขนาดนี้ไปไม่ได้ เธอคงโมโหตายแน่