เช้าวันต่อมา นาฬิกาปลุกบนสายรัดข้อมือก็ดังขึ้นตรงเวลา
เสิ่นเฉียวรีบล้างหน้าแปรงฟัน แล้วกินมื้อเช้า วันนี้เป็นเนื้อวัวต้มใส่เกลือเพียงเล็กน้อย เธอกินแบบนี้มาติดกันหลายวันแล้ว แต่ก็ยังไม่เบื่อเลยสักนิด
พูดเป็นเล่นไป เนื้อจะกินจนเบื่อได้ยังไง?
เมื่อเทียบกับเนื้อกระต่ายที่มีกลิ่นคาวอยู่บ้าง เนื้อวัวเรียกได้ว่าอร่อยที่สุดแล้ว
เธอกินได้ครั้งละ 1 กิโลกรัม บางครั้งแม้แต่น้ำซุปกับกระดูกก็ยังกินจนหมด
โชคดีที่วัวกลายพันธุ์ตัวนี้ตัวใหญ่ คงทำให้เธอมีกินไปได้อีกนาน ที่สำคัญที่สุดคือมันมีระดับรังสีต่ำ
การกินอาหารที่มีรังสีต่ำมากขึ้นยังช่วยเพิ่มสมรรถภาพร่างกายได้ด้วย
เสิ่นเฉียวรู้สึกว่าช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา ร่างกายนี้แข็งแรงขึ้นเรื่อย ๆ ไม่ใช่แค่เพราะอาหารที่มีรังสีต่ำเท่านั้น แต่ยังเกี่ยวกับการดื่มน้ำพุจากมิติส่วนตัวทุกวันด้วย น้ำพุจากมิติส่วนตัวไม่มีรังสี แถมยังมีคุณสมบัติฟื้นฟูร่างกายอีกต่างหาก
เมื่อกินอิ่มดื่มเต็มที่แล้ว เธอก็ตรวจอุปกรณ์ที่ต้องใช้เวลาออกไปข้างนอกอีกครั้ง เก็บข้าวของที่จำเป็นในบ้านเข้าไปในมิติส่วนตัว ล็อกประตูให้เรียบร้อย ก่อนเดินตามฝูงคนที่กำลังมุ่งหน้าออกไปเก็บของอย่างช้า ๆ ไปยังประตูเมือง
ฟ้ายังไม่สาง แต่หน้าประตูเมืองก็มีคนเตรียมออกไปเก็บของมารวมตัวกันเป็นกลุ่มแล้ว
เมื่อประตูเมืองเปิดออก ผู้คนทยอยกันออกไปเป็นระลอก ๆ ท่ามกลางฝูงชนยังมีรถหลายคันปะปนอยู่ด้วย
