วันที่สี่ เสิ่นเฉียวควักเครื่องในของวัวกลายพันธุ์ออกมา
แต่เธอไม่ได้รีบคลำหาหินพลังงาน เพราะกลัวว่าพอหยิบออกมาในมิติส่วนตัวแล้ว มิติจะดูดมันไปทันที จึงต้องนำออกมาข้างนอกก่อน
แต่เครื่องในกลายพันธุ์มีขนาดใหญ่เกินไป ในบ้านไม่มีถังใบไหนใหญ่พอจะใส่ได้ เธอจึงต้องแวะไปร้านขายของชำของลุงวังอีกครั้งเพื่อซื้อผ้าใบพลาสติกกลับมา
เธอปูผ้าใบพลาสติกลงบนพื้นที่ว่างในบ้าน จากนั้นค่อยนำเครื่องในออกมาจากมิติส่วนตัว
เครื่องกำจัดกลิ่นในบ้านเปิดแรงสุดแล้ว แต่ก็ยังกลบกลิ่นเหม็นจากเครื่องในไม่อยู่
เสิ่นเฉียวสูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วเริ่มค้นหาอย่างละเอียด
ไม่นานก็พบของดีเข้า
เธอดีใจจนใจเต้น ไม่คิดเลยว่าโชคจะดีขนาดนี้ ถึงกับเจอหินพลังงานอีกแล้ว
จากนั้นก็เป็นก้อนที่สอง ก้อนที่สาม เธอคลำเจอหินพลังงานถึงห้าก้อน ก่อนจะหาไม่เจออีก
เสิ่นเฉียวประคองหินพลังงานห้าก้อนที่มีขนาดไม่เท่ากันไว้ในมือ แทบอยากเงยหน้าหัวเราะให้ฟ้าสามครั้ง
ยังมีใครอีกไหม?
ใครจะโชคดีได้เท่านี้อีก?
ไม่คิดเลยว่าวัวกลายพันธุ์ตัวนี้ ซึ่งพรากชีวิตเจ้าของร่างเดิมไป จะให้ของตอบแทนได้คุ้มขนาดนี้ นอกจากเนื้อจะกินได้แล้ว ยังพกหินพลังงานมาถึงห้าก้อนอีกด้วย
เสิ่นเฉียวล้างหินพลังงานทั้งห้าก้อนด้วยน้ำสะอาด แล้วเริ่มตรวจสอบจากรูปลักษณ์ภายนอก
ตรวจอยู่พักหนึ่ง รอยยิ้มของเธอก็กว้างจนแทบหุบไม่ลง
ในบรรดาหินพลังงานห้าก้อน ก้อนที่ใหญ่ที่สุดเป็นระดับเอ ส่วนอีกสองก้อนที่เล็กกว่าหน่อยเป็นระดับบี ส่วนอีกสองก้อน ก้อนหนึ่งเป็นระดับดี และก้อนที่เล็กที่สุดเป็นระดับเอฟ
