เมื่อมองสิ่งของในมือที่ทั้งคุ้นเคยและแปลกตา จู่ ๆ ความคิดหนึ่งก็ผุดวาบขึ้นมาในหัวเสิ่นเฉียว
ก่อนหน้านี้ เพราะมิติส่วนตัวของเธอไม่ได้เกิดจากพลังพิเศษ เธอจึงดูดซับพลังงานจากแก่นพลังงานไม่ได้ ส่วนคริสตัลที่จำเป็นต่อพลังจิตของเธอก็หาได้ยากตามปกติ ส่งผลให้พลังจิตของเธอมีระดับเพียงขั้นหกเท่านั้น
พอมาถึงที่นี่ พลังจิตของเธอก็เหลือเพียงขั้นเริ่มต้น
ยุคดินแดนรกร้างไม่มีซอมบี้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงคริสตัลซอมบี้ที่จะช่วยยกระดับพลังจิตของเธอ
แน่นอนว่า นอกจากใช้คริสตัลซอมบี้เพื่อเพิ่มระดับแล้ว ยังฝึกฝนพลังจิตได้ด้วย วิธีคือใช้พลังพิเศษจนหมดทุกครั้ง เมื่อพลังหมดสิ้นก็จะค่อย ๆ ฟื้นคืน พอฟื้นกลับมาแล้ว ระดับพลังจิตก็จะเพิ่มขึ้นได้ เพียงแต่วิธีนี้ทำให้พลังพัฒนาได้ช้ามาก
ไม่รู้ว่าหินพลังงานนี่จะดูดซับได้เหมือนคริสตัลซอมบี้หรือเปล่า
เธอลองใช้วิธีดูดซับคริสตัลซอมบี้จากชาติก่อน วางหินพลังงานลงบนฝ่ามือ แล้วค่อย ๆ สัมผัสพลังงานภายในมัน
น่าเสียดายที่ฝ่ามือไม่มีความรู้สึกคุ้นเคยแบบนั้นส่งมาเลย
แม้จะผิดหวังอยู่บ้าง แต่เสิ่นเฉียวก็ปลอบใจตัวเองได้อย่างรวดเร็ว บางทีอาจเป็นเพราะคริสตัลพลังงานทั้งสองชนิดมีพลังต่างกัน เธอดูดซับไม่ได้ก็เป็นเรื่องปกติ
เธอใช้ข้อมือตรวจวัดสิ่งของในมือ
ติ๊ด ๆ หินพลังงานระดับดี ค่าพลังงาน 478
เสิ่นเฉียวประหลาดใจไม่น้อย ไม่คิดเลยว่าจะเป็นหินพลังงานระดับดี เธอนึกว่าถ้าได้ระดับอีสักก้อนก็นับว่าไม่เลวแล้ว