หลังจากกินจนอิ่ม เสิ่นเฉียวก็ตัดสินใจพักอยู่บ้านก่อนในวันนี้ ช่วงสองวันนี้เธอไม่คิดจะออกไปเก็บของแล้ว
พรุ่งนี้ค่อยแอบเอากระต่ายกลายพันธุ์ไปขาย หาทางแลกคะแนนกลับมาให้ได้มากหน่อย
ที่บ้านยังขาดของอีกหลายอย่าง ต้องซื้อเพิ่ม
นอกจากนี้ เธอยังต้องหาทางทำความเข้าใจโลกใบนี้ให้มากขึ้น
ร่างเดิมใช้ชีวิตอยู่ในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้ามาตั้งแต่เล็กจนโต พอเริ่มโตขึ้นมาหน่อย สถานที่ไกลที่สุดที่เคยไปก็อยู่ห่างจากเขตปลอดภัยไม่ถึง 10 กิโลเมตร ส่วนที่ไกลกว่านั้นไม่เคยไปเลย
พื้นที่กลางแจ้งหมายถึงอันตรายที่มากขึ้น หากอยากได้ของกลับมาเยอะ ร่างกายนี้ก็ต้องฝึกให้แข็งแรง ไม่อย่างนั้นแค่เดินทางออกไปเก็บของก็ทำให้เธอหมดแรงจนล้มพับได้แล้ว
บ้านหลังนี้ก็ต้องเสริมความแข็งแรงด้วย ตอนนี้มีแค่บ้านหลังเล็กโดดเดี่ยว รอบด้านไม่มีกำแพงสักด้าน ชวนให้รู้สึกไม่ปลอดภัยเอาเสียเลย ไม่รู้ว่าจ้างคนมาสร้างกำแพงสักแห่งต้องใช้คะแนนเท่าไร
พอคิดถึงเรื่องนี้ เสิ่นเฉียวก็รู้สึกปวดปัสสาวะขึ้นมากะทันหัน คงเป็นเพราะดื่มน้ำพุจากมิติส่วนตัวมากเกินไป
แต่ที่บ้านไม่มีห้องน้ำ ถ้าจะเข้าห้องน้ำก็ต้องไปห้องน้ำสาธารณะ
เฮ้อ ไม่สะดวกไปเสียทุกเรื่องจริง ๆ
แต่พอเสิ่นเฉียวไปห้องน้ำสาธารณะมา สีหน้าของเธอก็ยิ่งแย่ลง
ให้ตายเถอะ สภาพนั่นมัน...
อ้วก...
เธออยู่ในวันสิ้นโลกมาหลายปี ต่อให้เห็นซอมบี้ชวนคลื่นไส้มานับไม่ถ้วน หลายครั้งยังเคยออกปฏิบัติภารกิจกลางแจ้ง แต่ห้องน้ำแบบนี้ก็ยังน่าขยะแขยงเกินไป