รสชาติของสารอาหารเหลวไม่ดีนัก แต่ช่วยให้อิ่มท้องได้มาก
เมื่อกินอิ่มแล้ว เรี่ยวแรงของเสิ่นเฉียวก็ฟื้นกลับมาบ้าง เธอเริ่มลงมือจัดการที่พักพิงชั่วคราวซึ่งต้องใช้คืนนี้ให้เรียบร้อย
ไม่เช่นนั้นคงยากจะผ่านคืนนี้ไปอย่างปลอดภัย ต้องรู้ว่าร่างกายนี้ของเธอไม่ใช่ร่างที่เคยดิ้นรนเอาชีวิตรอดมานานถึง 8 ปีอีกแล้ว
แม้ในฐานะเจ้าหน้าที่ฝ่ายสนับสนุน เธอจะต้องฝึกฝนอยู่เป็นประจำ ฝีมือจึงไม่เลวเลยก็ตาม
แต่ตอนนี้เธอเป็นเพียงเด็กสาววัย 14 ปี รูปร่างผอมบางราวกับลมพัดก็ล้ม ยิ่งไม่ต้องพูดถึงพละกำลังในการต่อสู้
หากมีสัตว์กลายพันธุ์อีกตัวเข้ามาในโพรงต้นไม้แห่งนี้ สิ่งที่รอเธออยู่ก็คือการกลายเป็นอาหารของมัน
หลังจากมองหาอยู่พักหนึ่ง เธอก็พบก้อนหินขนาดมหึมาใกล้โพรงต้นไม้ ลองกะขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางดูแล้ว น่าจะพอดีใช้ปิดปากโพรงได้
เธอเก็บก้อนหินเข้าไปในมิติส่วนตัว พลางขอบคุณสวรรค์ที่ยังเหลือพื้นที่ไว้ให้เธอ 50 เมตร แม้ว่าวัวกลายพันธุ์จะกินพื้นที่ไปมาก แต่ก็ยังเหลือที่ว่างอีกไม่น้อย
ระหว่างหาโขดหินมาปิดปากโพรง เธอยังตรวจดูกิ่งไม้ที่มีระดับรังสีปานกลางถึงต่ำ แล้วเก็บเข้าไปในมิติส่วนตัวด้วย
ในดินแดนรกร้าง ต่อให้ต้องการก่อไฟให้ความอบอุ่น ก็ใช้ไม้ที่มีสารเรซินกัมมันตรังสีสูงไม่ได้
เพราะเมื่อเผาไหม้ มันจะปล่อยสารกัมมันตรังสีปริมาณสูงออกมา ทำลายร่างกายคน
แน่นอนว่าถ้าที่บ้านมีเครื่องกรองสารกัมมันตรังสีเหล่านี้ ก็ไม่ต้องกังวล
แต่ตอนนี้เธออยู่กลางแจ้ง จะเสี่ยงไม่ได้
พอจัดการทุกอย่างเสร็จ เสิ่นเฉียวก็เหนื่อยจนแทบหายใจไม่ทัน