"เลิกเถอะ! งั้นวันนี้ก็ไม่ต้องสอนอะไรแล้ว อูคง เจ้าไปหาที่พักในห้องลูกศิษย์ได้เอง!"
พูดจบ ร่างของเขาก็หายไป
คนอื่นๆ เห็นแบบนั้น ก็หันมามองซุนหงอคงด้วยสายตาไม่พอใจทันที
"เจ้าลิงนี่ ถึงกับไม่เคารพอาจารย์ใหญ่ตอนสอนแบบนี้ ไม่งงจริงๆ ว่าอาจารย์ใหญ่รับเจ้าเข้าศิษย์ทำไม!"
"ใช่ ใช่! ต่อหน้าอาจารย์ใหญ่ยังหยาบคายขนาดนี้ ไม่รู้จักดีชั่วเอาซะเลย!"
ผู้คนวิพากษ์วิจารณ์กันไปมา ด่าลิงไปสองสามประโยคแล้วก็แยกย้ายกันไป
ส่วนอูคงกลับทำตัวตามนิสัยที่เขาฮวากั่วซาน ไม่เถียง ไม่ทะเลาะ กินลูกพีชไปเรื่อยๆ อย่างสบายใจ
[ติ๊ง! ซุนหงอคงเลื่อนเวลาขอเป็นศิษย์ออกไป ได้รับแต้มชะตา 200 แต้ม ปฏิเสธการตั้งชื่อโดยผู้อาวุโสผูตี้ ได้รับแต้มชะตา 100 แต้ม!]
ฉู่ยวี่กำลังนั่งขัดสมาธิอยู่ในหอหนังสือซานเม่ย ฝึกเคล็ดกลืนทะเลปักเป๋าอยู่ พอได้ยินเสียงในหัวก็สะดุ้งตื่นขึ้นมาทันที
"ลิงนี่ สุดท้ายก็ได้เป็นศิษย์ใต้เท้าผูตี้จริงๆ ด้วยสินะ?"
ฉู่ยวี่อดรู้สึกซับซ้อนใจไม่ได้ แต่ไม่รู้จะพูดอะไรดี
แต่ที่ได้แต้มชะตามา 300 แต้ม เขาก็พอใจมากแล้ว
ไม่คิดอะไรมาก เขาเริ่มจับรางวัลทันที
[ยินดีด้วย! ได้วิชา《เซียวเหยียวโหยว》!]
[เซียวเหยียวโหยว: วิชาที่จวงจื่อสร้างขึ้นระหว่างท่องเที่ยว ฝึกจนถึงขั้นสูงสุดสามารถท่องเที่ยวจากทะเลเหนือถึงชางอูได้ในหนึ่งวัน ความเร็วของวิชาตัวเบานี้ จัดว่าเป็นสุดยอดในระดับมนุษย์!]