เสิ่นเยว่ไม่รู้เลยว่าตอนนี้หวังเถี่ยจู้ ผู้เป็นราชาทหาร กำลังตกอยู่ในสถานการณ์แบบไหน
หลังจากกินอิ่มดื่มหนำแล้ว เธอไม่ได้เลือกพักผ่อน แต่เริ่มขุดหลุมอีกครั้ง
พี่หัวแบนตามเสิ่นเยว่มาตลอดช่วงเช้า แต่ช่วยอะไรไม่ได้ จึงรู้สึกหงุดหงิดอยู่บ้าง
ตอนนี้พอเห็นเธอกำลังขุดหลุม
มันก็พุ่งเข้าไปขุดอย่างบ้าคลั่งทันที โดยไม่ต้องรอให้เธอเรียกด้วยซ้ำ
เสิ่นเยว่เห็นดังนั้นก็ยิ้มแล้วพูดว่า “ทำได้ดีมาก ขุดให้ใหญ่กว่านี้หน่อย คืนนี้จะย่างเป็ดให้กิน!”
พี่หัวแบนได้ยินเธอพูดแบบนั้น ก็ยิ่งกวัดแกว่งอุ้งเท้าหน้าจนเห็นเป็นภาพติดตา
เสิ่นเยว่เห็นแล้วจึงปล่อยให้มันขุดหลุมทั้งหมด ส่วนตัวเองไปตัดหญ้า
หลังจากตัดหญ้าได้มากพอ พี่หัวแบนก็ขุดหลุมจนใหญ่พอแล้วเช่นกัน
หลุมที่เสิ่นเยว่ขุดอยู่ไม่ไกลจากทะเลสาบ เธอขุดร่องเล็ก ๆ ให้น้ำไหลเข้ามาจนพอ จากนั้นก็เติมดินที่ร่อนเอาหิน กิ่งไม้ และสิ่งเจือปนอื่น ๆ ออกแล้วลงไป ก่อนเริ่มเหยียบย่ำให้กลายเป็นโคลน
เธอเหยียบไปพลางใส่หญ้าแห้งที่เพิ่งตัดมาไปพลาง
เมื่อเหยียบย่ำไปเรื่อย ๆ โคลนที่เคยจับตัวเป็นก้อนก็ค่อย ๆ เนียนละเอียดและเหนียวหนึบขึ้น
เสิ่นเยว่ยิ่งเหยียบก็ยิ่งรู้สึกผ่อนคลาย ใบหน้าเผยรอยยิ้ม “ไม่น่าแปลกใจเลยที่เด็ก ๆ ชอบเล่นน้ำเล่นโคลน ความรู้สึกแบบนี้ไม่เลวจริง ๆ!”
ผู้ชมต่างชาติในห้องถ่ายทอดสดพากันส่งข้อความเยาะเย้ยทันที