ชั่วขณะนั้น ข้อความในห้องถ่ายทอดสดทุกแห่งต่างหายวับไปจนเกลี้ยง
ไม่มีใครคาดคิดว่า แค่ผู้เอาชีวิตรอดคนหนึ่งตาย ก็จะนำมาซึ่งบทลงโทษที่น่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้
ที่สำคัญ บทลงโทษเช่นนี้ไม่ได้เกิดขึ้นแค่กับประเทศประภาคารเท่านั้น
แต่ทุกประเทศบนดาวสีน้ำเงินล้วนมีโอกาสเผชิญเหตุการณ์แบบเดียวกัน
ประชาชนในประเทศเล็ก ๆ หลายแห่งยิ่งหนาววาบไปทั้งตัว เดิมทีประเทศของพวกเขาก็มีพื้นที่น้อยอยู่แล้ว หากผู้เอาชีวิตรอดคนหนึ่งตายแล้วทำให้เมืองทั้งเมืองพินาศได้ ไม่กี่ครั้งประเทศของพวกเขาก็คงหายไปจากดาวสีน้ำเงินจนหมด
ผ่านไปนาน ข้อความในห้องถ่ายทอดสดจึงค่อย ๆ ปรากฏขึ้นบนหน้าจออีกครั้ง เต็มไปด้วยความโล่งใจที่รอดพ้นภัยมาได้อย่างหวุดหวิด และความเวทนาต่อสิ่งที่ประเทศประภาคารต้องเผชิญ
“ให้ตายเถอะ บทลงโทษนี่น่ากลัวเกินไปแล้ว เมืองทั้งเมืองหายไปได้ในพริบตา...”
“ยังดีที่สองวันนี้ประเทศมังกรของเรากระตุ้นผลตอบแทนได้ตลอด ไม่เคยโดนลงโทษเลย แค่คิดก็กลัวแล้ว”
“ก่อนหน้านี้ยังอวยกันว่าประเทศประภาคารเป็นสวรรค์แห่งเสรีภาพอยู่เลย คราวนี้ดีเลย เมืองหนึ่งถูกทำลายไปในพริบตา ต่อให้ทรัพย์สินของประเทศประภาคารมากแค่ไหน ก็ทนเสียหายแบบนี้ไม่ไหวหรอก”
หลังได้ยินคำแจ้งเตือนจากอารยธรรมระดับสูง เสิ่นเยว่ก็ไม่อาจมองเห็นสถานการณ์บนดาวสีน้ำเงินได้
แต่เธอรู้ดีว่าบทลงโทษจากพายุระดับเอสนั้นน่ากลัวอย่างยิ่ง
แค่ผู้เอาชีวิตรอดคนเดียวเสียชีวิต ถูกหักชะตาประเทศไป 20 แต้ม ก็ทำให้เกิดบทลงโทษร้ายแรงถึงเพียงนี้