ตอนนี้เพิ่งเข้าสู่ฤดูใบไม้ร่วง อากาศยังไม่หนาวนัก เนื้อสดเก็บไว้ได้ไม่นาน ต้องรีบจัดการให้เรียบร้อยถึงจะเก็บไว้ได้นาน
เธอใช้ไม้ค้ำแยกเนื้อเป็ดแต่ละตัวออกจากกัน ทาเกลือบาง ๆ ให้ทั่วทั้งด้านในและด้านนอก แล้วแขวนไว้ตรงปากถ้ำที่อากาศถ่ายเท ปล่อยให้รมควันจนแห้ง
เมื่อทำเป็นเป็ดเค็มตากแห้งแล้วก็จะเก็บได้นาน อยากกินเมื่อไรก็แค่หยิบออกมาต้ม ก็ได้อาหารอร่อยหนึ่งมื้อแล้ว
ส่วนเนื้อหมีที่เหลือ เธอใช้มีดหั่นเป็นเส้นยาว ๆ ทาเกลือ แล้วแขวนรมควันให้แห้งเหมือนกับเนื้อเป็ด
กว่าจะจัดการทุกอย่างเสร็จก็ล่วงเข้ากลางดึกแล้ว
เสิ่นเยว่ทอดมองเป็ดกับเนื้อหมีที่แขวนแน่นขนัด ก่อนจะถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก
หลังจากวุ่นวายอยู่พักใหญ่ ต่อจากนี้อีกนานเธอก็คงไม่ขาดแคลนเนื้อกินแล้ว
เธอเติมฟืนสองสามท่อนลงในกองไฟ กำลังจะเข้านอน จู่ ๆ ก็ได้ยินเสียงหมาป่าหอนแว่ว ๆ มาจากด้านนอก
ท่าทีเกียจคร้านของเสิ่นเยว่หายวับไปทันที เธอเดินไม่กี่ก้าวก็มาถึงหน้าประตูไม้ กลั้นหายใจแล้วเงี่ยหูฟัง
แม้เสียงหอนจะดังมาจากอีกฟากของทะเลสาบ แต่ก็ลอยตามลมภูเขาเข้ามาถึงปากถ้ำอย่างชัดเจน
หลังเสียงหอนครั้งแรก เสียงหมาป่าหอนระงมเป็นระลอกก็ดังตามมา
เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่หมาป่าตัวเดียว แต่เป็นฝูงหมาป่า
ฝูงหมาป่าที่ฆ่าหมีผ่าขุนเขาได้ ตามกลิ่นมาจนถึงที่นี่จริง ๆ ด้วย!
พี่หัวแบนที่กำลังแทะกระดูกขาหมีอยู่กลิ้งพรวดมาถึงหน้าประตู แยกเขี้ยวขู่เสียงต่ำ ขนทั่วร่างชันตั้ง ดูท่าพร้อมจะพุ่งออกไปสู้ตายได้ทุกเมื่อ