ขณะนี้เสิ่นเยว่กำลังลอยอยู่กลางอากาศ ไม่มีที่ให้ถีบตัว จึงไม่อาจหลบได้เลย!
ผู้ชมประเทศมังกรในห้องถ่ายทอดสดต่างผุดลุกขึ้นยืนด้วยความตื่นตระหนก ข้อความบนหน้าจอไหลพรั่งพรูไม่ขาดสาย:
“แย่แล้ว! มีคนซ่อนอยู่ในโขดหินแล้วลอบโจมตี! บ้าเอ๊ย เป็นคนจากประเทศไหนกัน! ไร้ยางอายชะมัด ถึงกับใช้วิธีลอบกัด!”
“รีบหลบสิ! พี่เยว่!”
“พี่เยว่ หลบเร็วเข้า!!!”
“พี่เยว่ต้องไม่เป็นอะไรนะ!”
ฉินเฟิงซึ่งอยู่ในห้องถ่ายทอดสดของประเทศมังกรก็ผุดลุกขึ้นยืนทันที สีหน้าเปลี่ยนไปอย่างมากขณะจ้องหน้าจอ “แย่แล้ว!”
ในเสี้ยววินาทีวิกฤต
ความคิดหนึ่งแล่นวาบขึ้นในหัวของเสิ่นเยว่
ดาบหนักในเป้หมื่นลักษณ์ปรากฏขึ้นในมือของเธอทันที
เธอยกมือที่ถือดาบหนักขึ้น แม้ร่างจะยังพุ่งไปตามแรงเดิม แต่คมดาบก็ยกขึ้นขวางตรงหน้าได้อย่างแม่นยำ
“เคร้ง!”
เสียงโลหะกระทบกันดังสนั่น ลูกธนูที่พุ่งตรงเข้าใส่หัวใจของเสิ่นเยว่ถูกปัดเบี่ยงออกไปทันที
มันปักเข้าไปในลำต้นไม้ข้าง ๆ ปลายลูกธนูยังสั่นระริกไม่หยุด เห็นได้ชัดว่าแรงปะทะรุนแรงเพียงใด
เมื่อเห็นภาพนี้ ผู้ชมประเทศมังกรต่างมีสีหน้าเคร่งเครียดอย่างยิ่ง
ขณะเดียวกัน เสิ่นเยว่ใช้แรงสะท้อนจากการปะทะบิดตัวกลางอากาศ ก่อนลงยืนบนกิ่งไม้ใหญ่ตรงหน้าได้อย่างมั่นคง เธอเงยหน้ามองไปยังทิศทางที่ลูกธนูพุ่งมา
บนยอดไม้ใหญ่อีกต้นซึ่งอยู่ห่างออกไปสิบกว่าเมตร มีชายคนหนึ่งยืนอยู่ เขาสวมชุดพรางสีเทา
ผ้าปิดหน้าสีเดียวกันคลุมใบหน้าไว้ เหลือให้เห็นเพียงดวงตาคู่หนึ่งที่เต็มไปด้วยแววอำมหิต