เมื่อเย่เหวินหยวนเอ่ยปากแล้ว ก็ไม่คิดปิดบังอีกต่อไป
เขาก้มหน้า ราวกับเครื่องจักรไร้ความรู้สึก แล้วเล่าอย่างไร้อารมณ์ว่า “ภารกิจที่ตระกูลถังมอบให้ผม คือค่อย ๆ สร้างความไว้วางใจจากคุณ เข้าไปอยู่ในฝ่ายบริหารระดับแกนกลางของตระกูลเย่ จากนั้นใช้วิธีต่าง ๆ โอนย้ายทรัพย์สินและทรัพยากรของตระกูลเย่ไปเป็นของตระกูลถังทีละน้อย
พอถึงเวลาที่เหมาะสม ก็สร้างเหตุไม่คาดฝันขึ้นมา ทำให้คุณกับเย่เทียนเช่อ ‘หายตัวไป’ พร้อมกัน แล้วผมจะได้เข้าควบคุมตระกูลเย่อย่างสมเหตุสมผล”
“ถึงตอนนั้น ในทางนิตินัยตระกูลเย่ก็ยังใช้แซ่เย่ แต่ความจริงกลับกลายเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของตระกูลถังไปแล้ว”
หลังคำพูดนั้นจบลง ห้องจัดเลี้ยงทั้งห้องก็เงียบงัน
ทุกคนตกตะลึงกับแผนการของตระกูลถังจนพูดไม่ออก
แผนการนี้รัดกุม อำมหิต และอดทนซ่อนเร้นเสียจนชวนให้ขนลุก
ใช้เด็กคนหนึ่งเป็นหมาก วางแผนยาวนานถึง 20 ปี ค่อย ๆ แทรกซึม ค่อย ๆ กัดกิน จนสุดท้ายกลืนกินตระกูลเก่าแก่ร้อยปีโดยไม่ต้องเสียเลือดสักหยด
นี่ไม่ใช่แค่แผนร้ายแล้ว แต่มันคือแผนที่เปิดเผยตรงไปตรงมา
ต่อให้วันนี้กู้เฉินซินไม่มา รอจนถึงวันที่เย่เหวินหยวนได้กุมอำนาจอย่างแท้จริง ตระกูลเย่ก็คงเปลี่ยนไปใช้แซ่ถังโดยไม่มีใครรู้ตัว ส่วนเย่ชิงเทียนกับเย่เทียนเช่อ เกรงว่าคงตายเพราะ “อุบัติเหตุ” ไปนานแล้ว
เมื่อเห็นเรื่องใหญ่โตนี้ กู้เฉินซินก็อดหัวเราะหึ ๆ ไม่ได้
“ผลักไสลูกแท้ ๆ ของตัวเองไป แต่กลับรับเลี้ยงระเบิดลูกนี้ไว้ หึ ๆ…”